KNJV week 16: Let’s go wild…

In de afgelopen week hebben we lekker getraind. Apportjes in diverse smaken en ook houden van de aangewezen plaats. We waren erg benieuwd naar het verloop van onze wekelijkse trainingsavond bij de KNJV.

Het was lekker weer. Bedekt zonnetje, droog, niet te warm en niet te veel wind. Hans had een mooi programma bedacht:

  • Aangelijnd en los volgen
  • DHZ apport (steadyness)
  • Vooruitzenden met dubbel apport
  • Markeerapport
  • Plaatshouden
  • Let’s go wild…

Aangelijnd en los volgen.
Lekkere routineoefening om mee te beginnen. Standaard achtfiguur maar wel op een veldje met nat hooi en aan een kruispunt van fiets en voetpaden. Voldoende verleiding. Bauke deed het prima. Leerpuntje voor mij: tempo houden

DHZ apport (steadyness)
Hond in uitgangspositie naast je. Lijn af. Je gooit de dummy een meter of 10 van je af. De hond blijft natuurlijk netjes zitten. Even een paar tellen rust. Commando Blijf! (optioneel). Wegstappen met de voet waar de hond niet naast zit. Zelf de dummy gaan halen. Hond niet aankijken! Met dummy terugkeren naast de hond. Dummy opbergen. Hond aanlijnen en belonen.

Vooruitzenden met dubbel apport
Twee markeerpaaltjes met 35-40 meter tussenruimte. Voorjager met 2 dummy’s. Bij één van de paaltjes een helper (in ons geval Hans) die één van de dummy’s krijgt. Met de hond en de andere dummy naar het andere paaltje lopen. Dummy neerleggen, omkeren en een meter of 3 vanaf het paaltje met het gezicht in de richting van het verste paaltje.

Bauke doet het vooruitzenden best goed en ik wilhet commando Vóóraan! niet koppelen aan een herkenbaar richtpunt in het veld. Daarom legde Hans op mijn verzoek de dummy neer terwijl wij wegliepen en maakte hij zich uit de voeten. Na het omdraaien zag Bauke dus geen dummy en ook geen helper.

Vanaf het inzetpunt de hond de lijn afdoen. Even een paar tellen rust. Voorjager kijkt naar het verste markeerpaaltje. Nog een paar tellen en dan het commando Vóóraan! Bauke ging zoals verwacht vlot weg in de aangewezen lijn. Op 10 meter van de dummy het commando Apport! (zodat de hond niet over de dummy schiet). Bauke maakte een vlot apport, alleen die laatste 10 meter…. Op zich gaat het best goed maar als er zich in de laatste 10 meter iets afspeelt dat hem doet vertragen gaat Bauke toch weer met de dummy op de loop. Ook deze keer was dat het geval. Uiteindelijk komt meneer toch met de dummy voor maar het vergt wel meerdere commando’s en onnodig gesjouw met het apport. Blijft dus een aandachtspunt.

Na het aannemen van het apport, samen met de hond naar de verste paal (waar de hond net geapporteerd heeft). Hier omdraaien, uitgangspositie aannemen en het hele spelletje nog een keer doen met de dummy die de voorjager daar zelf had achtergelaten. De tweede keer ging het apport beter. Het lijkt wel te maken te hebben met het appél tijdens het apport. Gaan we in de komende week uitproberen.

Markeerapport
Standaard markeerapport. Ditmaal lag de dummy net naast een graspad. Bauke had de dummy wel zien vallen maar kon hem niet zien liggen. Voor Bauke ook een standaard (matige) uitvoering. Hij gaat globaal in de goede richting maar ontdekt tijdens het lopen hoe de wind staat en vertrouwt de laatste 10 meter op zijn neus. Met vier slagen had hij de dummy en bracht die ook redelijk voor. Leerpuntje dat we eerder van Moniek kregen: tijdens de loop nog een aantal dummy’s op dezelfde valplaats gooien. De hond moet leren om op zicht te werken. Tip van een collega voorjager: doe de groene dummy’s in witte tennissokken. Die heb je toch over, daar mag je niet meer mee gezien worden 😉 Door de witte kleur schijnen ze beter markeerbaar te zijn.

Plaatshouden
Het plaatshouden ging niet. Na een half minuutje waren er interessantere zaken te ontdekken. Niet verrassend. Dus gewoon op doortrainen en de tijd uitbouwen.

Let’s go wild…
Deze trainingsavond had een bijzonder slot. We hadden nl de beschikking gekregen over zowel eend als duif. Voor een aantal honden en voorjagers was dit de eerste keer dat ze met wild in aanraking kwamen. Een aantal had al eerdere ervaring opgedaan.

Voor Bauke was de eend vrij snel aanleiding om daar mee te willen lopen. Prima natuurlijk. Op de foto hiernaast zie je meneer zo trots als een pauw, met z’n staart strak in de lucht met de eend lopen.

De duif was een stukje lastiger. Niet in de laatste plaats vanwege al die kleine veertjes. De Baukman heeft de duif wel goed onderzocht maar was toch niet echt te verleiden om er ook een rondje mee te lopen. Eens kijken of we van een bevriende (voor)jager een duifje kunnen krijgen. Tip: de duif  in een pantykousje doen. Hierdoor kan de hond wel wennen aan geur en structuur maar krijgt deze niet direct een bek vol met losse veertjes. De duif blijft zelf ook langer bruikbaar.

Daarna was het tijd voor koffie met de heerlijke koeken van Nancy 😉

KNJV week 16: Let’s go wild…

In de afgelopen week hebben we lekker getraind. Apportjes in diverse smaken en ook houden van de aangewezen plaats. We waren erg benieuwd naar het verloop van onze wekelijkse trainingsavond bij de KNJV.

Het was lekker weer. Bedekt zonnetje, droog, niet te warm en niet te veel wind. Hans had een mooi programma bedacht:

  • Aangelijnd en los volgen
  • DHZ apport (steadyness)
  • Vooruitzenden met dubbel apport
  • Markeerapport
  • Plaatshouden
  • Let’s go wild…

Aangelijnd en los volgen.
Lekkere routineoefening om mee te beginnen. Standaard achtfiguur maar wel op een veldje met nat hooi en aan een kruispunt van fiets en voetpaden. Voldoende verleiding. Bauke deed het prima. Leerpuntje voor mij: tempo houden

DHZ apport (steadyness)
Hond in uitgangspositie naast je. Lijn af. Je gooit de dummy een meter of 10 van je af. De hond blijft natuurlijk netjes zitten. Even een paar tellen rust. Commando Blijf! (optioneel). Wegstappen met de voet waar de hond niet naast zit. Zelf de dummy gaan halen. Hond niet aankijken! Met dummy terugkeren naast de hond. Dummy opbergen. Hond aanlijnen en belonen.

Vooruitzenden met dubbel apport
Twee markeerpaaltjes met 35-40 meter tussenruimte. Voorjager met 2 dummy’s. Bij één van de paaltjes een helper (in ons geval Hans) die één van de dummy’s krijgt. Met de hond en de andere dummy naar het andere paaltje lopen. Dummy neerleggen, omkeren en een meter of 3 vanaf het paaltje met het gezicht in de richting van het verste paaltje.

Bauke doet het vooruitzenden best goed en ik wilhet commando Vóóraan! niet koppelen aan een herkenbaar richtpunt in het veld. Daarom legde Hans op mijn verzoek de dummy neer terwijl wij wegliepen en maakte hij zich uit de voeten. Na het omdraaien zag Bauke dus geen dummy en ook geen helper.

Vanaf het inzetpunt de hond de lijn afdoen. Even een paar tellen rust. Voorjager kijkt naar het verste markeerpaaltje. Nog een paar tellen en dan het commando Vóóraan! Bauke ging zoals verwacht vlot weg in de aangewezen lijn. Op 10 meter van de dummy het commando Apport! (zodat de hond niet over de dummy schiet). Bauke maakte een vlot apport, alleen die laatste 10 meter…. Op zich gaat het best goed maar als er zich in de laatste 10 meter iets afspeelt dat hem doet vertragen gaat Bauke toch weer met de dummy op de loop. Ook deze keer was dat het geval. Uiteindelijk komt meneer toch met de dummy voor maar het vergt wel meerdere commando’s en onnodig gesjouw met het apport. Blijft dus een aandachtspunt.

Na het aannemen van het apport, samen met de hond naar de verste paal (waar de hond net geapporteerd heeft). Hier omdraaien, uitgangspositie aannemen en het hele spelletje nog een keer doen met de dummy die de voorjager daar zelf had achtergelaten. De tweede keer ging het apport beter. Het lijkt wel te maken te hebben met het appél tijdens het apport. Gaan we in de komende week uitproberen.

Markeerapport
Standaard markeerapport. Ditmaal lag de dummy net naast een graspad. Bauke had de dummy wel zien vallen maar kon hem niet zien liggen. Voor Bauke ook een standaard (matige) uitvoering. Hij gaat globaal in de goede richting maar ontdekt tijdens het lopen hoe de wind staat en vertrouwt de laatste 10 meter op zijn neus. Met vier slagen had hij de dummy en bracht die ook redelijk voor. Leerpuntje dat we eerder van Moniek kregen: tijdens de loop nog een aantal dummy’s op dezelfde valplaats gooien. De hond moet leren om op zicht te werken. Tip van een collega voorjager: doe de groene dummy’s in witte tennissokken. Die heb je toch over, daar mag je niet meer mee gezien worden 😉 Door de witte kleur schijnen ze beter markeerbaar te zijn.

Plaatshouden
Het plaatshouden ging niet. Na een half minuutje waren er interessantere zaken te ontdekken. Niet verrassend. Dus gewoon op doortrainen en de tijd uitbouwen.

Let’s go wild…
Deze trainingsavond had een bijzonder slot. We hadden nl de beschikking gekregen over zowel eend als duif. Voor een aantal honden en voorjagers was dit de eerste keer dat ze met wild in aanraking kwamen. Een aantal had al eerdere ervaring opgedaan.

Voor Bauke was de eend vrij snel aanleiding om daar mee te willen lopen. Prima natuurlijk. Op de foto hiernaast zie je meneer zo trots als een pauw, met z’n staart strak in de lucht met de eend lopen.

De duif was een stukje lastiger. Niet in de laatste plaats vanwege al die kleine veertjes. De Baukman heeft de duif wel goed onderzocht maar was toch niet echt te verleiden om er ook een rondje mee te lopen. Eens kijken of we van een bevriende (voor)jager een duifje kunnen krijgen. Tip: de duif  in een pantykousje doen. Hierdoor kan de hond wel wennen aan geur en structuur maar krijgt deze niet direct een bek vol met losse veertjes. De duif blijft zelf ook langer bruikbaar.

Daarna was het tijd voor koffie met de heerlijke koeken van Nancy 😉

KNJV week 15: hoe was het ook al weer…

Na een goede vakantie is het vaak even lastig om de draad op te pakken. Wij hadden een goede vakantie, Bauke had een erg goede vakantie met veel nieuwe indrukken. We waren dus heel erg benieuwd hoe het zou gaan op de eerste donderdagavondtraining in 3 weken. Het doordeweekse trainingsregime hadden we tijdens de vakantie niet volgehouden. De dummy’s waren wel mee, maar Bauke heeft geen dummy aangeraakt.

De groep was niet op volle sterkte. Vakantie en loopsheid had een aantal combinaties thuis gehouden. Onder zware bewolking geen regen, met nauwelijks wind trokken we De Groene Weelde in om een nieuwe serie af te werken:

  • Los en aangelijnd volgen
  • Wegzenden en apporteren op bevel
  • Achteruitsturen met apport
  • Verloren apport uit dichte dekking
  • Apport over water

Dubbele lijn
Ik krijg regelmatig vragen waarom ik bij de training er voor kies om Bauke een dubbele lijn om te doen. De reden is simpel: steadyness.

Bij onze vorige honden had ik de ervaring dat een hond gaat anticiperen op vrijheid bij het afdoen van de lijn. Je ziet het soms zelf ook wel. De lijn wordt afgedaan, terwijl de lijn over de oren gaat trekt de hond z’n kop terug om vervolgens de vrijheid te kiezen, en dus in te springen.

Door met een dubbele lijn te werken doorbreek je dat patroon omdat de hond er aan gewend raakt dat er een lijn om en af gaat zonder dat er vrijheid ontstaat. Het gevolg is een grotere mate van steadyness.  Het mag duidelijk zijn dat dit alleen in de training zo gaat.

Los en aangelijnd volgen
Het bekende achtfiguur bestaande uit 2 driehoeken die elkaar op één punt raken. Start in het midden. Commando volg! en een looprichting zodat je de eerste twee bochten loopt met de hond aan de binnenzijde. Omdat ik rekening hield met een dwarse Baukmans koos ik voor een dubbele lijn. Hans had er voor gekozen om het parcour uit te zetten op net gemaaid lang gras. Dat gaf extra afleiding want het ruikt anders, het voelt anders en misschien nog wel belangrijker: na de heftige regen eerder in de middag schuilen er onder de dikke laag nat gras jonge kikkertjes en padden.

Zoals gebruikelijk Bauke in uitgangspositie bij de middelste paal, commando  volg! en weg waren we. Bauke natuurlijk vrij snel met de neus aan de grond om maar niets van de verborgen wereld onder het natte gras te missen. Door de pas te versnellen was dat redelijk gecorrigeerd. Ik zag echter wel dat het (compleet) los volgen lastig zou kunnen worden. Daarom bij het 2e rondje de hond in uitgangspositie, de lijn af en volg! De tweede (korte) lijn sleepte als verzekeringspremie achter Bauke aan. Binnenbochten gingen prima. Bij het uitzwaaien in de buitenbochten was er meer, en teveel aandacht voor de grond. Kon echter met een klopje op het been gecorrigeerd worden. Leerpunt: appèl weer aanhalen en volgen op verschillende ondergronden doen: van gladde tegelvloeren tot sompig veen.

Wegzenden en apporteren op bevel
Tot nu toe doen we deze oefening nog steeds met een helper (in ons geval Hans) op afstand die, afhankelijk van de hond, geluid maakt en een dummy, voor de hond zichtbaar, neerlegt. Ik kies er voor om de hond de dummy niet meer te laten markeren. Het wegzenden moet straks vlekkeloos gaan zonder helper en zonder dat een dummy zichtbaar valt. Dus op mijn verzoek hield Hans zich stil.Bauke in uitgangspositie nam op het commando vóóraan! direct met grote snelheid afstand. Pakte vervolgens keurig de dummy en kwam met snelheid ook weer terug.

Maar toen…. op de bewuste 10 meter afstand besloot de Baukmans om het apport toch maar niet bij de baas te brengen en er lekker voor jezelf mee te beginnen. Nu hadden we echter geen lange lijn en was de situatie alleen te redden door dreiging van Hans en verbale ‘ondersteuning’ van mijn kant. Leerpunt: trainen op discipline en correct afmaken van het apport.

Achteruitsturen met apport
Doel: wegzenden maar met voorbereiding voor later dirigeerwerk
Situatie: twee markeerpaaltjes met 15 meter tussenruimte, helper (met dummy) op 30 meter in lijn daarachter.
Hond in uitgangspositie bij het buitenste paaltje. Commando volg! op naar het middelste paaltje. Daar ruim omheen draaien en een paar passen lopen in de richting waar je vandaan komt. Daar de hond laten zitten met de rug naar de helper. Commando blijf! en met het juiste been wegstappen terug naar het paaltje van de uitgangspositie. Nu staat de voorjager op 15 meter van de hond, die rustig zit. Hond kijkt de baas aan. Voorjager kijkt over de hond heen naar de dummy die, voor de hond, onhoorbaar en onzichtbaar op de grond is terecht gekomen. Na een aantal seconden echt steady hef je één arm horizontaal en stap je met het been aan diezelfde zijde naar voren met commando vóóraan! Hierin zit de voorbereiding op later dirigeerwerk: de hond moet in de loop der tijd het verschil gaan zien tussen visuele commando’s die met links of met rechts gegeven worden.

Voor de rest is dit een normale apportoefening die wat Bauke ook verliep zoals gebruikelijk: vlot maar met geklooi op de laatste 10 meter.

Verloren apport uit dichte dekking
Met de armen vol dummy’s vertrok Hans de dichte dekking in. Na de voorbereiding de hond in uitgangspositie op ongeveer 5 meter voor de bosrand. Commando zoek-apport! met een rustige aanwijzing van de arm en dan afwachten.
Bauke deed het prima. Ging vlot weg en verdween in de dichte dekking. Na een paar minuutjes kwam ons manneke met een dummy uit het bos. Zelfs het afgeven ging redelijk, er was geen geklooi op de laatste 1o meter.

Van Hans hoorden we na afloop dat Bauke, eenmaal in de dichte dekking, direct de wind pakte en daardoor de dummy vrij snel verwaaide. Mooi om te horen! Het oefenen van de laatste tijd wierp dus vruchten af.

Apport over water
Hier kunnen we kort over zijn: het was een prutsloot en het ging ook prut. Bauke zag aan de overzijde de dummy vallen en kreeg dus het commando apport! in plaats van vóóraan! Hij ging wel vlot te water maar bleef in de kant klooien, wilde niet over.

Toen Hans een extra dummy aan de overzijde, net uit de kant, in het water gooide ging Bauke wel over. Maar net als een aantal weken geleden wilde hij met de dummy niet terugzwemmen maar gewoon aan de verre zijde de kant op.

Leerpunten: apport uit water gaat beter dan over water. na het apport terugkeren verdient extra aandacht. Ik denk zelf aan een situatie waarin al het personeel aan de zijde van de voorjager staat en niemand aan de overzijde. Misschien is er dan minder aanleiding om niet terug maar door te zwemmen.
We moeten extra oefenen op wegzenden over water. Bauke zal op commando vlot en spoorslags te water moeten gaan en over moeten zwemmen ook al is er aan de overzijde geen vallende dummy. Ik denk dat we gaan trainen met een extra fijne (maar wel verloren) beloning aan de overzijde. Zo vlot als het wegzenden te land gaat, zo vlot moet het ook over water gaan.

Aandachtspunt: houden van de aangewezen plaats!
Zoals Hans in het begin van het seizoen al meldde gaan we op de donderdagavonden niet echt met basisappèl aan de slag. Zo besteden we tijdens de trainingssessies geen aandacht aan het houden van de aangewezen plaats, terwijl dit wel één van de onderdelen is voor het behalen van een KNJV C-diploma. Zoals laatst in Vught bleek alleen dit onderdeel voor Bauke toch moeilijk waardoor hij niet in aanmerking zou komen voor het C-diploma.
Niet vergeten dus om ook hierop te trainen. Het plaatshouden moet een routineklus worden.

Bauke is een jonge hond en zo gedroeg ie zich ook… we houden vol 😉

KNJV week 14: ben zo terug…

Nederland beleeft natte dagen. Op het journaal zien wij hoe het westen van Nederland en Brabant te maken krijgen met harde wind en heel erg veel regen. Op de grens van Friesland en Drenthe hebben we het ook nat, maar toch minder heftig dan in het westen.
En dan… Natte vakantie een probleem? Nee hoor, na een geweldige vakantie in Schotland weten we dat regen geen enkel probleem hoeft te zijn, zolang je er maar op ingesteld bent.

Bauke is ondertussen druk met het leren van andere dingen. Vooral de geheimen die een de rand van een uitgestrekt bosgebied herbergt. Iedere ochtend gaat Bauke vol verwachting het bos in. Wanneer we een wissel kruisen dan is dat duidelijk te zien aan de opwinding van Bauke. We proberen om de rust er in te krijgen. Da’s best moeilijk want met pupillen als schoteltjes, een staartaanzet met de dikte van een kleine boomstam en de nekharen rechtovereind is er niet veel meer dat bij Bauke echt binnenkomt. We laten Bauke zitten totdat de fixatie weer weg is en hij zn voorjager aankijkt. Pas dan gaan we weer verder. Suggesties voor andere reacties zijn natuurlijk van harte welkom! Wij hebben nl niet zo heel erg veel ervaring met reewild.

In gedachten zijn we vanavond natuurlijk ook in De Groene Weelde bij de trainingsgroep van Hans. Benieuwd naar de weeromstandigheden en de uitdagingen die 0p het programma staan. Wie weet krijgen we ook deze week een reactie met daarin de onderdelen van vanavond. We hopen het…

Zelf genieten we nog even van de natuur en de rust die we op Het Dieverzand opdoen. Volgende week zijn Bauke en wij weer van de partij.

Bauke is deze week nog de afwezige hond…. en dat is ie!

KNJV week 13: nu even niet…

Hoezeer we ook genieten van het samen trainen, de Baukman met zijn verzorgers zijn even aan het bijtanken. Dus zijn we even niet bij de wekelijkse gezamelijke KNJV training in De Groene Weelde.

Help Bauke de vakantie door….
Wie weet zijn er collega voorjagers die hieronder in een reactie even kunnen vermelden wat er aan bod is gekomen.

KNJV week 12: Ik heb, ik heb wat jij niet hebt….!

Het was lekker hollands weer met niet teveel wind. Bauke had er zin in, véél zin!

Ook vanavond weer herhalen en fijnslijpen maar wel met variatie in de verleiding.

  • Aangelijnd en los volgen met verleiding
  • Vooruitsturen, met apport
  • Apport over water
  • Apport uit water

Aangelijnd en los volgen met verleiding
Standaard uitvoering van het onderdeel. Twee markeerpaaltjes met 25 meter tussenruimte. Achter ieder markeerpaaltje op 2 meter een dummy. Hond inzetten, eerst aangelijnd volgen.  Bauke deed het redelijk strak. Ik lette natuurlijk wel goed op dat er om de paaltjes alleen maar binnenbochten werden gedraaid. Je wilt geen puberale hond die lekker kan uitwaaieren richting dummy :-). Na het aangelijnd volgen moest het zonder lijn. Niet echt een probleem. Bauke was halverwege met andere zaken bezig maar een klopje op het been was voldoende om hem weer in het gelid te brengen

Vooruitsturen, met apport
Vlot apport. Maar op de terugweg op het beruchte 10 meterpunt besloot Bauke ook nu weer om het spelletje ‘Ik heb, ik heb wat jij niet hebt…’ te spelen. Zucht! Vermoeiend hoor dat geklooi op het laatste stukje. Daar hadden we afgelopen week met de apporteerproef in Vught ook last van.

Bauke heeft apport uiteindelijk toch binnen gebracht. (foto: Sanneke Molenaar)

Uiteindelijk is het apport wel binnengekomen en is Bauke ook niet vluchtgevaarlijk. Hij zit dus ‘rustig’, maar nog wel nagenietend te wachten op het aanlijnen en z’n beloning.

Apport over water
Het apport over water was bij  de apporteerproef in Vught een probleem. We dachten dat dat aan het onbekende brede water lag. Maar ook nu bij het bekende water met de rietkragen ging Bauke niet over.

Apport uit water
Het was niet echt de bedoeling maar omdat het apport over water niet lukte besloot Hans om er een apport uit water van te maken. Dit wilde wel. Bauke ging vlot te water, apporteerde de dummy en zwom, met de dummy, strak naar de overkant. Hans voelde het zeker al aankomen want die had zich uit de voeten gemaakt. Bauke besloot spontaan om niet door het water maar over land terug te komen. Niet de bedoeling maar volgens de ORWEJA regels wel toegestaan.

Al met al was Baukmans deze avond een eigenzinnig ventje…. en dat was ie!

KNJV week 11: een verleidelijke uitdaging…

De 3-uurs verwachting op buienradar.nl liet donkerblauwe vlekken met een rode kern zien boven ons trainingsveld, precies op het moment dat wij met de trainingsgroep van Hans Rolloos aan de slag zouden gaan. Dus ook laarzen en waxjassen mee. Later bleek dat we deze toch niet nodig hadden. Daarom dus de volgende keer nog maar een keertje kort voor vertrek kijken.

Hadden we al een aantal weken gezelschap van ouwe rot in het vak en korthaarman Cees, deze week ging korthaarman en oud-trainer Joop met ons mee om sfeer te proeven.

Samenvattend…
Omdat beelden meer zeggen dan woorden vatten we de avond voor wat betreft Bauke samen in het onderstaande beeld.

Baukmans geniet met volle teugen maar wel volledig op z’n eigen voorwaarden…..
denkt ie 😉 .
Het feit dat er in de afgelopen week door omstandigheden aan het thuisfront minder gewerkt en gelopen was, hielp ook niet echt mee. Meneer kwam tot aan de nok vol met energie op de training. Monique had haar handen vol.

De onderdelen van deze week:
Alle onderdelen van deze week stonden in het teken van extra verleiding. Doe oefeningen waren niet nieuw maar bij alle oefeningen was er op de een of andere manier wel extra verleiding. Hans had deze week z’n eigen hond Abbey meegenomen. Abbey zou soms als voorbeeld dienen, soms als extra verleiding en natuurlijk als helper wanneer een dummy onverhoopt niet uit het water gehaald zou worden.

  • Aangelijnd en los volgen
  • Volgen met verleiding
  • Eenvouding apport te land i.c.m. volgen én vooruitzenden
  • DHZ apport
  • Komen op bevel door water
  • Apport uit diep water

Aangelijnd en los volgen
Hét vaste onderdeel om het basisappèl te versterken. Om twee markeerpaaltjes moest er eerst aangelijnd en daarna los gevolgd worden.

Het aangelijnd volgen ging best goed, het los volgen begon ook goed. Maar ja, er komt altijd een keerpunt. Daar waar je als hond ineens tot de ontdekking komt dat de onzichtbare lijn tussen jou en voorjager van elastiek is. Na kordaat ingrijpen van Monique werd dit onderdeel afgesloten.

Leerpuntje: probeer er voor te zorgen dat de eerste bocht, die je als combinatie maakt, er altijd een is waarbij de hond aan de binnenzijde loopt. Als voorjager moet je dus om je hond heen. Bij het los volgen zorgt dat er voor dat je bij die eerste kritische bocht nog enige begrenzing, met je been, kunt aangeven.
Als de hond niet aan de binnenzijde loopt maar aan de buitenzijde dan zal dit het eerste moment zijn waarop de hond, door uitwaaieren,  ontdekt dat de onzichtbare lijn met de voorjager breekbaar is. Als er dan verleiding is zal de hond voor zichzelf beginnen.

Volgen met verleiding
Natuurlijk is er in ons trainingsgebied altijd wel een zekere verleiding: water, rode mieren, onstuimige collega honden met hun voorjagers, publiek, maar bij dit onderdeel kwam er een tandje bij.
De oefening bestond uit dezelfde basis als het vorige onderdeel. Enige verschil was dat bij iedere markeerpaal een combinatie van start ging.

Ergens in het midden ontstond er een plezierige ontmoeting met natuurlijk extra verleiding

Met natuurlijk de nodige opluchting als deze extra verleiding volkomen genegeerd werd.
Trainingstip: oefening zo doen dat niet de voorjagers langs elkaar lopen maar de honden. Actief de verleiding opzoeken en opvoeren!

Eenvoudig apport te land i.c.m. volgen én vooruitzenden
Een ander vast onderdeel is het apport te land. Deze keer in combinatie met volgen én vooruitzenden. De oefening ging als volgt:
Voorjager heeft dummy bij zich. Hond zit in uitgangspositie naast de voorjager. Commando volg! en ongeveer 25 meter volgen. Vervolgens linksomkeert (of rechts – afhankelijk waar de hond loopt). Na 3 meter commando zit! Zodra de hond zit (en blijft zitten) loopt de voorjager een paar stappen terug om de dummy op de grond te leggen. Naast de hond gaan staan, even rust, en het commando volg!  om terug te keren op het uitgangspunt. Hond opnieuw in de uitgangspositie brengen met de blik richting de ligplaats van de dummy. Even rust! Voorjager kijkt de hond niet aan maar naar de dummy. Vervolgens commando vóóraan!  Als de hond bij de dummy is het commando vast! waarna de hond het apport correct uitvoert en aanbiedt aan de voorjager.
Tot zover de theorie…

Bauke deed het met de nodige stimulans én correcties eigenlijk best goed. Eventjes dacht hij voor zichzelf te kunnen beginnen met de dummy. Kordaat ingrijpen van Monique leidde er uiteindelijk toe dat de dummy toch binnen kwam.

DHZ apport
Steadiness is een van de belangrijkste eigenschappen van een jachthond. Deze kan nog zo mooi en zelfstandig jagen of apporteren, als de hond zich als een ongeleid projectiel gedraagt zal iedere jagermeester of keurmeester de hond liever zien gaan dan komen.
Het is dus zaak om de hond te stimuleren en te leren om alles rustig en stil af te wachten totdat hij een commando krijgt om in actie te komen.

Al eerder beschreef ik een oefening om steadiness te oefenen: het Doe-Het-Zelf apport.
Deze keer was er extra verleiding. Hans zat kort achter de gewenste valplaats van de dummy om er voor te zorgen dat een inspringende hond niet de dummy als beloning zou krijgen. De extra verleiding bestond deze keer uit Abbey die achter Hans lag.

De oefening is redelijk simpel en gaat als volgt:
Hond in uitgangspositie naast de voorjager, helper paraat om dummy weg nemen. Het is belangrijk om te voorkomen dat de hond beloning krijgt voor inspringen of ander ongewenst gedrag. Daarom kan de voorjager er voor kiezen om de hond aangelijnd te houden en één voet op de lij

Vervolgens werpt de voorjager de dummy. Helper is nog steeds attent om de dummy weg te nemen wanneer de hond inspringt.

Als de hond bij het werpen in beweging is gekomen of geluid heeft gemaakt is het zaak om opnieuw positie te kiezen en rust te herstellen. Denk er aan: de voorjager kijkt niet naar de hond maar naar de dummy!

Als de rust is weergekeerd stapt de voorjager weg met het been waar de hond niet naast zit. Terwijl de hond rustig blijft zitten, haalt de voorjager zelf de dummy op.

Op de terugweg is het belangrijk dat de voorjager en de hond géén oogcontact hebben. Dit zou de hond kunnen verleiden om naar de baas te komen.

Bij terugkeer de dummy opbergen, de hond aanlijnen en belonen.

Daarna was het tijd voor iets anders…… waterwerk!

Komen op bevel door water
Simpele oefening. Al een aantal keren beschreven. Hond (met helper) aan de ene kant van het water. Voorjager aan de andere kant. Rust! Commando kom vóór!  Hond zwemt naar de overzijde en gaat keurig tussen de voeten van de voorjager zitten.

Trainingstip: Een hond mag nooit de kop schudden met een apport in de bek! Het wild raakt daardoor beschadigd. Dus moeten we trainen: Stel de hond in de gelegenheid om zo snel mogelijk tussen de voeten van de voorjager te gaan zitten. Zodra de hond goed is voorgekomen, belonen en het commando schudden! geven. Pas nu mag de hond zich het overtollige water uit z’n vacht schudden.

Gebruik zo veel mogelijk positieve versterking. Als het voor de hond moeilijk is om zonder schudden vóór te komen dan het commando schudden! geven op het moment dat je ziet dat de hond wil gaan schudden. Na verloop van tijd proberen om het moment van schudden uit te stellen tot ná het voorkomen.

Apport uit diep water
Een van de onderdelen van het KNJV C-diploma (zie het reglement) is het apporteren van een eend uit diep water. Daarmee dus ook een basisonderdeel in onze KNJV training. Uitvoering is vrij simpel:

Hond zit in uitgangspositie. Helper werpt een dummy. Hond blijft steady totdat deze het commando apport! krijgt.

Vervolgens het commando apport! De hond stimuleren om te apporteren zonder z’n naam te noemen. Hij moet de blik naar voren houden en niet naar de voorjager willen kijken.

Bij het binnenbrengen van het apport natuurlijk netjes afwerken en niet schudden voordat het apport is afgegeven (zie hierboven bij ‘Komen op bevel door water’).

Bauke was een beetje enthousiast toen de dummy geworpen werd. Met wat hulp van Monique bleef hij zitten totdat hij ingezet werd. Als goed jachthond kies je met het apport de kortste en veiligste weg naar de voorjager. Da’s beter voor het wild ;-). Het was voor de bijna 9 maanden oude Bauke dus niet zo onlogisch om met de dummy niet terug te zwemmen naar Monique maar gewoon door te zwemmen naar de baas, die op de meest dichtsbijzijnde oever, foto’s aan het maken was. Niet helemaal correct maar de dummy werd wel keurig binnengebracht.

Na gedane arbeid…
Al met al was het weer een leerzaam maar inspannend avondje. De uitdaging die extra verleiding meebracht zorgde voor de nodige leermomenten.

Na gedane arbeid kon Bauke samen met z’n voorjaagster toch tevreden terugkijken.

Hoe dan ook…. Zij zijn een lekker stel…, en dat zijn ze!

Meer foto’s van deze trainingsavond, ook van andere combinaties!

KNJV week 10: Een opgewonden standje…

Het mooie van een opgroeiende hond in huis is het mogen meemaken van de ontwikkeling van je viervoeter. In de afgelopen 10 weken beschreven wij hoe het Bauke en z’n maatjes vergaat op de KNJV training. Wat je er gratis en voor niets bij krijgt is puber tijd. En wat een tijd.

Lipstick…
We merkten het al een tijdje aan zijn gedrag. Ik schreef eerder al over Bauke z’n geliefde bananen. De laatste tijd merken we ook nog andere varianten van hormoongedreven gedrag. Verzorgers van reuen zullen het wel herkennen: Macho gedrag maar ook de lipstick die om de haverklap tevoorschijn wordt gehaald. Lipstick…? Een hond…? Nou ja, hoe leggen we het netjes uit: Bauke loopt regelmatig met z’n geweer uit de broek. Vooral in situaties waarbij er sprake is van opwinding komt dat regelmatig voor. Met dit opgewonden standje meldde Monique zich bij de trainingsgroep van Hans.

De groep was deze keer weer een beetje op sterkte.

 

Fijnslijpen…
We zijn inmiddels zover in het programma dat er weinig nieuwe onderdelen aan de training worden toegevoegd. Het is een kwestie van fijnslijpen. De nadruk deze week lag op het apport werk. Bauke deed het lang niet slecht. Eerder in de week zagen we tijdens het trainen nog een draadhaartje, die erg op Bauke leek maar, die het apport vlot haalde maar niet wilde binnenbrengen. Gelukkig bleek dat een incidentje te zijn geweest.

Waterwerk…
Net als de afgelopen weken sloten we af met waterwerk.  Hans hield Bauke vast terwijl Monique zich naar de overkant van het water spoedde. Mooi om te zien dat een labrador man zo’n plezier aan een staander beleeft 😉

 

Daarna was het zaak om de hond, over water, voor te laten komen. Waar Bauke een aantal weken geleden nog wat voorzichtig was met de rietkragen, ging hij nu vlot te water en kwam prima bij Monique voor.

Vrijwel direct na het zwemmen kreeg de term ‘waterwerk’ een nieuwe betekenis: regen!
Al met al ging het lang niet slecht.

Bauke was deze week een opgewonden standje, dat was ie…