KNJV week 15: Steadiness

Helaas gaan wij het deze week missen. Nee, grapje…. niets ‘helaas’. We trainen Bauke op dit moment vooral op steadyness 🙂 in de buurt van reewild.

Gelukkig hebben we een mooi verslag van Luc: “KNJV week 15: Steadiness” verder lezen

KNJV week 23: De laatste loodjes

Donderdag 15 september 2011. Een half uurtje eerder dan normaal en een nieuwe verzamelplek. Mooi zonnig weer en een klein zuchtje wind. Een boerenerf aan de IJweg in de Haarlemmermeer loopt vol met blik. Iedereen komt voor de laatste trainingsavond waarbij we in de bieten mogen trainen met hulp van een geweer. “KNJV week 23: De laatste loodjes” verder lezen

KNJV week 22: Nog zeven nachtjes slapen….

…en dan hebben we de laatste gezamenlijke trainingsdag van het seizoen 2011. Voordat we die nachtjes mogen tellen hebben we natuurlijk de op één-na-laatste trainingsavond. Gisteren hadden we een dag zoals je er niet teveel achter elkaar moet hebben. Het mooie van het hondenwerk is dat iedere dag weer anders is. We waren benieuwd hoe Bauke het vanavond zou gaan doen (en hoe ik daar vervolgens mee om zou gaan ;-))

Weliswaar zwaar bewolkt met een regendreiging bleef het toch droog. In vergelijking tot de afgelopen dagen was de wind behoorlijk afgenomen tot een lichte bries. Het lijkt wat eentonig te worden maar het is natuurlijk een kwestie van slijpen, slijpen en nog eens slijpen. Het programma van vanavond:

  • Aangelijnd en los volgen (het achtje)
  • Aangelijnd volgen langs linie
  • Vooruitzenden met uitgesteld apport
  • Kort apport te land
  • Kort apport uit rietkraag
  • Verloren apport uit dichte dekking

Aangelijnd en los volgen (het achtje)
Moest het vorige week echt nog met correcties op een slepende lijn, deze keer ging zowel het aangelijnd als het los volgen eigenlijk heel erg goed.
De foto door Sandra laat (toevallig ;-)) mooi zien dat waar de baas kijkt, de hond kijkt. Jaja!

Net als voor de meeste andere honden vormde het volgen vanavond niet echt een probleem. Dat is mooi want de afgelopen dagen toonde Bauke op de meest simpele dingen nog stevig verzet. Een lekkere start

Aangelijnd volgen langs linie
Alle combinaties op een rijtje en één voor één volgen de honden hun voorjager voorlangs en achterlangs. Een enkele keer toonde Bauke lichte interesse voor zijn zittende collega’s. Met een even lichte correctie was dat vlot rechtgezet. Prima tweede stap,

Vooruitzenden met uitgesteld apport
Bij deze oefening stond ik eigenlijk een beetje te slapen. Bauke zat rustig naast me terwijl ik wachtte op de dummy die geworpen zou worden kwam dat moment niet. De dummy bleek allang te liggen. Nou ja…. Bauke vooraan gestuurd. Hij ging vlot weg, kreeg het commando vast en bracht de dummy ook weer vlot terug. Helemaal goed zeg! Nou, niet helemaal.  Vol trots kwam Bauke met de dummy op me af maar had geen enkele intentie om hem ook te brengen. In plaats daarvan ging Baukmans even een ererondje maken. Na wat stevig ingrijpen kwam Bauke met de dummy toch binnen. Niet goed natuurlijk maar we tellen onze zegeningen. Gisteren hadden we nog een lange lijn nodig om het apport uberhaupt uit te kunnen voeren. Nu ging het in tweede instantie zonder lijn. Het appèl begint er weer een beetje in te komen.

Kort apport te land
Apport van de dummy leverde behalve een slordige laatste 10 meter geen problemen op.

Bauke ging veiligheidshalve heel even aan de veiligheidsriem. Hiermee bedoel ik dat de lijn afgaat maar dan aan beide einden vastgehouden, los om de nek van de hond zit. Als de hond ingezet moet worden laat je simpelweg één eind los. En met die laatste 10 meter? Daar hadden we al wat ervaring mee dus komen we hier binnenkort vast wel uit.

Kort apport uit rietkraag
Terwijl de schemering inzet doen we nog een kort apport uit de rietkraag. Opmerkelijk is dat naar mate er meer honden geweest zijn het voor de volgende honden lastiger blijkt om de dummy te vinden. Het lijkt wel alsof de ‘oude’ valplaatsen voor afleiding zorgen. De eerste keer begreep ik het signaal van Hans verkeerd. Ik dacht dat Bauke de dummy had en floot (ter ondersteuning) het KomVoor! signaal. Het goede nieuws was dat Bauke goed voorkwam. Het slechte nieuws: géén dummy. Maar een eenmaal gegeven commando moet doorgezet worden dus na het correct voorkomen en belonen zette ik Bauke opnieuw in. Deze keer kwam de dummy (met een beetje hulp van Hans) wel binnen.

Verloren apport uit dichte dekking
Met een stapel dummy’s verdween Hans het bos in. De schemering zette inmiddels stevig door. Bauke mocht als eerste verloren zoeken. Op een meter of vier van de bosrand zette ik Bauke in. Na 10 tellen rust kreeg hij het commando ZoekApport! waarop hij spoorslags de dekking in ging. Na een aantal minuten kwam Bauke met dummy weer tevoorschijn om, natuurlijk met een wat rommelige laatste 10 meter, deze ook binnen te brengen.

De komende week nog maar even flink doorzetten op het plaatshouden. Dat lijkt vooralsnog het zwakste onderdeel.

Al met al is de baas vanavond, gezien de afgelopen dagen, best tevreden…. en dat is ie!

KNJV week 21: Er komt lijn in….

De herovering van Mysteryland…

De sporen van Mystery Land vervagen langzaam met iedere vrachtwagen die het parkeerterrein aan De Paviljoenlaan verlaat. Temidden van dit logistieke geweld verlaat een bruidspaar in Rolls Royce het Haarlemmermeerse bos, gevolgd door een sliert auto’s met glimmende linten aan de antennes. Zij maken plaats voor een bescheiden groep voorjagers die, onder leiding van Hans Rolloos, beginnen aan de 20e trainingssessie van dit seizoen.

Het weer is prima: een voorbode van de aangekondigde nazomer die, volgens de berichten op de radio, morgen en overmorgen zal plaatsvinden. Weinig wind, zonnetje een graad of 18. Heerlijk weer om te trainen dus

Met drie weken voor de KNJV proef is het een kwestie van slijpen, slijpen en nog eens slijpen. Natuurlijk wel zorgen voor variatie. Het moet wel leuk blijven. Flip, Diesel, Max, Sam, Lizzie en Bauke maakten zich op voor het eerste onderdeel.

Los en aangelijnd volgen…
Voor de verandering had Hans het parcour (het bekende achtje) nu eens langgerekt van vorm gemaakt vlak langs een bosrandje. De meeste combinaties liepen het achtje vrij routinematig. We moeten er wel aan denken dat het rondje aangelijnd lopen ook de basis is voor het rondje los. Dus allert lopen in stevig tempo, duidelijk wenden, ruim om de paaltjes, zorgen dat de hond wel attent moet zijn.

Bauke zit in het overgangsregime tussen veldwerk en het werk na het schot. We moeten weer over tot de orde van dag. Dus doen we alles aan de lijn. Bij het tweede rondje sleept de lijn over de grond. Dat is maar goed ook want ik moet tot twee keer toe, tijdens het lopen, met een stevige voet op de lijn duidelijk maken waar de grenzen liggen.

Hierna verkassen we naar de grasstrook tussen water en bos voor de apportonderdelen.

Vooruitsturen met apport…
Vanaf het inzetpunt zelf met de hond de dummy wegbrengen. Terugkereren, even rust en dan inzetten.

Het vooruitsturen met een (verloren) apport ging aan de lange lijn prima. Hans nam de lange lijn vanuit het midden van het parcour. Hierdoor konden we onder gecontroleerde omstandigheden toch een redelijk grote afstand overbruggen.

Bauke sprong niet in, ging vlot weg en bracht de dummy ook weer in een rechte lijn terug. Ik kon de dummy aanpakken, Gezien de omstandigheden een prima resultaat. We hebben de (lange) lijn weer te pakken.

Vrijwel alle honden deden dit prima. Een enkeling nam op de terugweg een toeristische route door het riet, maar we zullen later zien dat dit ruimschoots goed gemaakt werd.

Vooruitsturen, komen op bevel…
Over het zelfde parcour werden de honden nogmaals ingezet. Alleen volgende er nu geen apport maar kregen de honden op 30-35 meter het commando KomVóór!  Voor alle honden geen probleem. Bauke deed ook dit, weliswaar aan de lange lijn, redelijk. De laatste twee meter kunnen beter. Baukmans heeft nu de neiging om direct omgekeerd te gaan zitten. Klaar voor de volgende actie. Met correctie levert dat een hond op die een beetje scheef voorkomt. Niet helemaal strak dus. Komende periode even aan werken.

Kort apport van dummy te land…
Apport van een dummy die op een afstand van 30-35 meter valt. Ook dit gaat bij alle honden goed. Bauke heeft er toch het koppie niet helemaal goed bij want moet eigenlijk te lang zoeken naar de dummy die gewoon in het matig lange gras ligt. Uiteindelijk is de dummy toch binnengekomen. Komende periode wel de puntjes op de ‘i’ zetten.

Correct voorkomen en afgeven…
Bij een apport hoort natuurlijk niet alleen het vlot ophalen van het stuk wild of de dummy. Ook het correct afgeven hoort daarbij. Belangrijk onderdeel is het aanleren van rust met een dummy in de bek. De hond moet straks immers met het apport in de bek voor je blijven zitten totdat jij het aanpakt.

Het principe is simpel: De hond krijgt het apport aangeboden. Op het moment dat hij wil pakken het commando Vast! om direct daarna  met de ene hand de onderkaak van de hond te ondersteunen en met de andere hand te aaien en te prijzen. Doel is de hond belonen voor het vasthouden van het apport en het voorkomen dat de hond de kop (met daarin de dummy) laat zakken en zelfs de dummy laat vallen. Pas bij het commando Los! pakt de voorjager de dummy aan en laat de hond los. Na het commando Los! de hond NIET BELONEN. Loslaten is nodig. De poelier heeft liever eenden waar geen hond meer aan vast zit 😉 maar we moeten loslaten van apport eigenlijk gedogen en niet stimuleren.

De uitvoering is vaak wat lastiger: Een hond die het niet gewend is zal deze oefening als dwang ervaren. Geen paniek! Dat is het ook. Vooral rustig blijven en je richten op momenten dat je kunt belonen. Ook al houdt de hond de kop met de dummy maar een paar seconden omhoog, direct belonen, prijzen, aaien. Vervolgens het commando Los!, direct de dummy zachtjes uit de bek nemen en NIET BELONEN!!. Iedere keer ga je de tijd dat de hond het apport moet vasthouden uitbreiden.

Met Bauke trainen we het vasthouden ook voorafgaande aan voedertijd. De bak met eten wordt zoals gewoonlijk klaargemaakt. De hond zit (zoals gewoonlijk) keurig op z’n plek te wachten totdat hij toestemming krijgt om te gaan eten. Maar voordat deze toestemming komt moet Bauke eerst de dummy even correct vasthouden en op commando pas weer loslaten. Daarna pas volgt het heerlijke maal als beloning voor het vasthouden van de dummy.

Kort apport van eend te land…
Het apport van de eend ging, op één na, bij geen enkele hond goed. De actie was op zich vlot maar leidde bij alle honden tot uitgebreide verkenning van de eend in plaats van een vlot apport.

Zelfs wanneer de buitdrift aangewakkerd werd leidde dat niet tot oppakken van de eend. Met één uitzondering….

Max en Luc: de mannen van de dag…
Nieuw-Vennep kan trots zijn. Daar waar alle honden het af laten weten doet Max het wel. Met steun van voorjager Luc en bewonderende, aanmoedigende kreten uit de groep apporteerde Max de eend en bracht deze bij Luc.

Geweldig resultaat. Met een grote grijns nam Luc zijn plaats in de lijn weer in. De grijns bleef tot ruim na het koffiedrinken 😉

Volgende week de een na laatste trainingm daarna de laatste onder het geweer….

Bauke zit weer aan de lijn en op de goede lijn. We gaan er komen…. en dat gaan we!

KNJV week 20: Onverwacht vrij…

Hans belde gisteren met de mededeling dat hij helaas de trainingsavond moest afzeggen ivm werk. Jammer, maar dat kan gebeuren. Dus hebben we onverwacht ‘vrij’. Wij vinden dat we meer dan genoeg trainen met Bauke, dus een donderdagavond even iets anders lijkt ons wel wat.

Zaterdag naar de veldwerkinstructiedag bij Langhaar in Fijnaart. We verheugen ons er op en hopen dat de meerdaagse weersverwachtingen er naast zitten. Veldwerk in de regen is niet fijn.

KNJV week 19: The day after….

“En…, hoe ging het vanavond op de KNJV training?” Dat is natuurlijk de brandende vraag waarmee u aan dit stukje bent begonnen. Voor de verandering is het antwoord op die vraag deze week eens heel erg kort: Niet!

“Hoe ging het aangelijnd en los volgen?” Op zich heel erg goed, alleen na afloop aanlijnen was volgens de Baukman geen goed idee. De ouverture van een eentonige avond met als centrale thema ‘niet’. “Hoe ging dan het vooruitzenden met uitgesteld apport?” Nou, niet. “Maar het markeerapport dan?” Ook niet. Tot drie keer toe werd het markeerapport op 30 meter helemaal niets. Bauke had dus ook drie keer géén succes. Niet recht op de lijn en op het zicht gelopen? Dan ook geen dummy. Hans was alert en werkte goed mee. Na verloop van tijd een vierde poging, zeer korte lijn. Het markeren ging goed alleen het voorkomen met de dummy niet.

“Ok…, maar het verloren apport uit dichte dekking dan? Da’s toch een van Bauke’s favoriete onderdelen?” Nou, niet!
“Nou ja zeg…, en het verloren apport vanuit dichte dekking dan?” Nou, ook niet!

We hebben het er niet bij laten zitten. Op vrijwel alle onderdelen hebben we ingegrepen en getracht om een onderdeel toch positief af te sluiten. Bij de meeste onderdelen lukte dat wel maar het was duidelijk dat Baukmans er met z’n koppie niet bij was.

“Erg hè, dat het zo’n teleurstellende avond was?” Nou nee, Niet!

“Hè…?” Nee, wij vonden het niet zo heel erg dat het vanavond met Bauke helemaal niets is geworden. Dat zit zo…  Bauke is een jonge Duitse Staande Draadhaar. Op dit moment is hij 10 maanden en twee weken oud. Gisteren heeft dit jonge draadhaartje een indrukwekkende dag gehad. Z´n eerste serieuze ervaring met veldwerk tijdens de veldwerkinstructiedag. Tijdens deze dag hebben we zijn aangeboren jachtdrift proberen aan te spreken. Het was een dag waarin zijn kwaliteiten als zelfstandig jagende en initiatiefrijke staande hond aan bod moesten komen. Het was de dag waarin Bauke genoot van de vrijheid om het spel met veld en wild te leren ontdekken.

Is het dan vreemd dat Bauke de dag erna vrijheid en grenzen zoekt? Dat vinden wij van niet. Is Bauke dan een hond die een harde hand nodig heeft? Nee, wel een ferme en consequente hand maar zeker geen harde. Aanstaande zaterdag gaan we met Bauke de tweede veldwerkinstructiedag, nu van Draadhaar meemaken. Dan willen we dat hij weer met zo min mogelijk druk het spel met veld en wild leert ontdekken. Daar is hij tenslotte een Staande hond voor.

Het ergste dat ik mezelf als voorjager zou kunnen aandoen is het resultaat van vanavond persoonlijk nemen. Alsof dit gedreven hondje mij een lesje zou willen leren. Nou niet dus. We hebben te maken met een opgroeiende hond die in zijn ontwikkeling soms even een dwarse dag heeft. Geeft niets… we blijven gewoon doorademen. Zaterdag weer veldwerk en in de dagen daarna halen we tijdens de training de teugels wel weer aan.

Bauke was vanavond een initatiefrijke dwarskeutel…. en dat was ie!

KNJV week 18: Slijpen en het machtige beest….

Grijs, grauw miezerig weer, niet echt nat maar ook niet droog, windje 3 bft.
Bauke was de hele dag nogal aanwezig geweest. Het was zo’n avond waarin er vóór de training nog even allerlei dingen gedaan moesten worden. Op het laatste nippertje kwamen Bauke en ik aanrijden. Niet echt een ideaal begin, maar het moest maar.

Met een klein groepje vertrokken we naar het trainingsveldje voor een avondje fijnslijpen en een kennismaking met het machtige beest. De onderdelen van vanavond:

  • aangelijnd en los volgen (het achtje)
  • aangelijnd volgen langs linie
  • vooruitsturen met apport
  • markeerapport
  • apport uit riet
  • kennismaking met de gans

aangelijnd en los volgen (het achtje)
Bauke mocht als eerste. Lekker beginnetje. Niet echt problematisch een paar slordigheidjes maar niets om wakker van te liggen.
Door tijdens de normale doordeweekse wandelingen spontane, en vooral niet aangekondigde, wendingen in te lassen is Bauke steeds beter op gaan letten. Ook het abrupt veranderen van tempo helpt enorm om de Baukman attent te krijgen en te houden.

aangelijnd volgen langs linie
Alle combinaties op een rechte lijn. Bauke weer als eerste. Met de hond aangelijnd voorlangs en achterlangs volgen. Geen probleem, bij een paar honden is er even minder aandacht voor de baas en de looprichting maar een klein overtuigend rukje aan de sliplijn doet wonderen. Daarna natuurlijk ‘gewoon’ en vooral rustig naast de baas zitten. Als er andere honden langskomen en Bauke blijft rustig zitten is hij natuurlijk ‘Braaf!’ hij hoort het graag, nog liever heeft hij een kriebeltje achter z’n linkeroor. Bij de enkele verleiding die aandacht opeist is een kort ‘Foei Hond!’ voldoende om even oogcontact te hebben en duidelijk te maken dat dit niet de bedoeling is.

vooruitsturen met apport
Samen met Bauke de dummy wegbrengen. Ik laat de dummy ongezien en ongeroken vallen. We lopen immers tegen de wind in. Vervolgens op 35-40 meter afstand omdraaien. Even rust en daarna commando ‘Vooráán!’ want Bauke heeft de dummy niet zien vallen. Hij loopt met de wind in de rug dus hij kan de dummy ook niet ruiken. Kortom: hij moet op zijn eigen gevoel en op vertrouwen doorlopen tot er iets gaat gebeuren. Als Bauke bijna bij de dummy is krijgt hij alsnog het commando ‘Apport!’.  Uitvoering ging lekker vlot, al was het op de laatste 10 meter wel even spannend.

markeerapport
Tja het was te merken dat we op markeerapport getraind hadden. Met de wind in de rug ging Bauke in een rechte streep op de dummy af en ook weer in een rechte lijn terug. Weliswaar een lijn die niet bij de baas uitkwam maar toch een rechte lijn. Met een paar stapjes naar rechts stapte ik tijdig in de route. Bauke vol in de remmen, toch nog binnengebracht, niet mooi afgegeven maar wel binnen.

apport uit riet
Het apport uit riet ging ook vlot. Bauke was vlot weg en na een paar minuutjes kwam hij uit het riet met de dummy in de bek. Maar toen….. ging meneer de clown uithangen en vooral de baas uitdagen. Rustig Chris, blijf ademhalen…. Denk aan je adrenalinepeil. He lijkt wel alsof hoe meer Bauke moeite moet doen om de buit te vinden, hoe meer hij er van wil genieten. Hoe meer ik er bovenop zat (of eigenlijk zou willen zitten) hoe meer Baukmans genoot van zijn macht. Door rustig te blijven en vooral niet achter hem aan te lopen maar juist weg was de lol snel van dit spelletje af. De clown had de groep even vermaakt, had geen applaus gekregen en ging door zijdeur af. We blijven dus doordeweeks gewoon aan de lange lijn trainen. Die enkele keer dat Baukmans nog uit de band gaat laten we rustig voorbij gaan

kennismaking met de gans
We sloten af met een kennismaking met een gans. De meeste honden waren toch wel een beetje onder de indruk van het (relatief) enorme beest. Bauke was zeer belangstellend en was na enkele ogenblikken duidelijk aan het verkennen wat hij er mee aan moest en vooral waar hij het zou moeten vastpakken. Ook hij snapte kennelijk dat zijn nog jongen bekkie niet ver genoeg open kan om de gans om het lijf te vatten. Met de gans aan de lijn maakte alle honden kennis. Wij gaan in de komende dagen de kennismaking nog wel eens herhalen.

En toen was er (geen) koffie…
Tja, het was kennelijk niet duidelijk genoeg afgesproken want terug bij de auto’s had niemand koffie meegenomen. Laten we hopen dat dit volgende week weer geregeld is. Even napraten met een bakkie is wel zo gezellig.

Bauke was vanavond een lekker hondje om mee te trainen…. en dat was ie.

 

KNJV week 17: Halen en brengen…

“Nou ik wens je vanavond véél succes!! Hij is vandaag echt enorm blustery…” was zo’n beetje het eerste dat ik hoorde toen ik thuis kwam. Vrijwel direct daarna stormde er een stuiterend hondje de gang in met pupillen zo groot als schoteltjes. Mmmm, lekker trainen de ene dag leidt tot afreageren op een andere dag. Bauke is natuurlijk wel een jonge hond, dus is dat gedrag verklaarbaar, logisch, waarschijnlijk ook noodzakelijk. Het is alleen niet zo handig als je op het punt staat om naar de wekelijkse KNJV training te gaan.

Na een heerlijke warme hap de spullen pakken, auto inruimen, even nog een rondje met Bauke lopen en dan op weg naar De Groene Weelde. Redelijk ontspannen en zonder verwachtingen voegde ik me bij de groep die in de druilerige regen de trainingslocatie opzocht. Na een week of twee trainen op apporten aan de lange lijn was het natuurlijk spannend om te merken hoe het op de laatste 10 meter zou gaan.
Het programma van vanavond was redelijk rechttoe-rechtaan:

  • Aangelijnd volgen
  • Vooruitzenden met Apport
  • Dubbel apport
  • Plaatshouden en komen op bevel
  • Markeerapport
  • Verloren apport in dichte dekking

Aangelijnd volgen
Lekker simpel beginnetje, lekker om even wat basisappèl aan te brengen. Alle combinaties op één lijn. Met de hond voorlangs en achterlangs volgen. De eerste keer met de voorjager vlak langs de honden. De tweede loop met de hond het dichtste langs de honden.
Bauke deed het soepel en super. Prima start!

Vooruitzenden met Apport
Markeerpaaltjes met 40-45  meter tussenruimte. Met de hond naar de ene paal. Daar een dummy achterlaten. Omdat ik wilde vooruitzenden heb ik getracht om de dummy zo achter te laten dat Bauke dit niet zag. Vervolgens met de hond naar de andere paal. In uitgangspositie naar de dummy kijken. Even rust en dan het commando Vooráán. Vingers gekruist voor die laatste 10 meter. Na het commando vloog Bauke zowat in de aangewezen richting.

Net voor het bereiken van de valplaats het commando Appórt! Bauke raapte het apport goed op en vertrok, geholpen door het Kom Vóór fluitsignaal, vlot op de terugweg. Zowaar geen geklooi op de laatste 10 meter. Het apport kwam binnen, ik kon het goed aanpakken. Bauke zat niet, maar dat is voor nu niet zo belangrijk.

Leerpunt voor de wekelijkse training is natuurlijk dat we het vooruitzenden ook training in een richting waar de hond nog niet is geweest. Niet altijd eerst naar het verre paaltje, dan terug om hem vervolgens naar dat zelfde paaltje vooruit te sturen. Het is mooi wanneer je als voorjager de hond vooruit stuurt naar onverkend terrein en er wacht daar toch ineens een beloning.

Dubbel apport
Eigenlijk dezelfde oefening als de vorige. Alleen werpt de helper (in ons geval Hans) een nieuwe dummy op de valplaats op het moment dat de hond op de terugweg is met het eerste apport. Ook dit ging prima. Hè…? Geen geklooi? Neen! het ging echt goed.

Plaatshouden en komen op bevel
Alle combinaties op één lijn, met het gezicht dezelfde kant op. Hond krijgt het commando Blijf! waarna de voorjager een meter of 15 naar voren loopt. Omdraaien en na enige tellen rust het (fluit)commando KomVóór! Bauke deed ook dit strak en vlot.

Nadrukkelijk leerpunt is om dit onderdeel echt af te wisselen met andere steady en blijf oefeningen. Zeker wanneer we aan het werk zijn en Bauke er plezier in heeft is het plaatshouden lastig. Het contrast met actie, energie en dingen doen is dan zo groot dat Bauke na een korte tijd liggen zelf op zoek gaat naar de actie.

Hierna een variant: combinaties weer op één lijn: De voorjager die aan de beurt is legt zijn hond een meter of 15 achter de linie neer, kijkend in de richting van de linie. Na enige tellen rust, het commando Blijf! waarna de voorjager dóór de linie heenloopt om een meter of 15 voor de linie te gaan staan. Omdraaien en na enige tellen rust het (fluit)commando KomVóór! Ik zette me schrap voor wat extra verbale ondersteuning want ik verwachtte dat Bauke de linie zou aangrijpen om uit te breken. Maar niets….. Ik floot een keer het KomVóór! en de Baukman kwam in één rechte streep op mij af. De snelheid nam wel iets af toen hij tussen de honden door moest maar hij bleef de lijn goed volgen.

Markeerapport
Eenvoudig markeerapport maar wel met een valplaats in de overgang tussen ruig gras en een rietkraag. Gelukkig had ik ook mijn superspeciale (gewone dummy met een witte tennissok) markeerdummy bij me 😉 We zouden het nodig hebben. Op dit onderdeel kon je mooi het verschil zien tussen staande honden en retrievers. Retrievers zijn van nature gewoon sterker op het markeren. Vertrouwen eerst op hun zicht en daarna op de neus. De staande hond zal van nature eerst op zijn neus en daarna op zijn ogen vertrouwen. Het markeerapport werd met ons Bauke hélemaal niets. In de buurt van de valplaats hebben we er met ZoekApport! alsnog een onderdeel verloren apport van moeten maken.

Maaar…, de dummy kwam wel gewoon binnen. En dat is waar het natuurlijk allemaal om draait. Bauke trots met het apport in de bek, klaar voor de volgende klus. Ik met de wetenschap dat we markeerapport vooralsnog gewoon door moeten trainen op gemaaid terrein met een stapeltje markeerdummies. We komen er wel.
Lees mijn reactie met inzicht achteraf en een belangrijke les voor alle voorjagers!

Verloren apport in dichte dekking
Met een stapeltje dummies onder de arm vertrok Hans het bos in. Eerst hadden we afgesproken dat hij geen lokgeluiden o.i.d. zou maken. Bauke moest het verloren apport nu zonder verdere ondersteuning kunnen uitvoeren. Zo gezegd, zo gedaan.
Het markeerpaaltje geeft de inzetplaats aan. Bauke in uitgangspositie naast me. Er is duidelijk al direct het besef dat we niet zomaar naar een bosrandje staan te kijken. Da’s mooi, heel mooi….. Die anticipatie kunnen we goed gebruiken.  Ik deed de lijn af maar liet nog wel even een veiligheidslus zitten die ik met één vinger zou kunnen laten slippen. Steadyness voor alles, toch? Bauke nog steeds met een zeker spanning kijkend naar dat bosrandje had slechts een zachtjes uitgesproken ZoekApport! nodig. Mooi om te zien dat hij direct en met overtuiging een lijn koos en de dekking in verdween. Eigenlijk verwachtte ik van Hans wel een signaal dat Bauke de dummy gevonden had. Maar niets…. Ineens kwam ons jonge draadhaartje met de dummy in de bek uit het bos zetten. Bauke verpakte het apport wel even maar dat was kennelijk geen aanleiding om in die laatste meters te gaan klooien. Hij bracht de dummy bijna tot in de hand.

Hè…, hadden we met dit onderdeel nu een trainingsavond afgesloten waarbij bijna alles goed ging? Zo’n avond na een dag als een klein stuiterballetje. Ja dat leek er wel op. Het was zelfs omstanders (en kennelijk trouwe lezers van deze stukjes :-)) opgevallen.

Zo zie je maar weer. Een hond is geen machine, een jonge hond heeft ruimte nodig om af en toe even uit de band te springen. De veer kan niet altijd gespannen zijn. Soms is het, zoals ze in Amsterdam zeggen: “halen en brengen….” Tel je zegeningen en prijs je hond als het lekker gaat. Haal een extra teug lucht en tel tot 10 als het een keer niet zo lekker gaat.

Met een extra bak lekkere koffie met gevulde koek van Luc heb ik het bij de nazit nog even gevierd.

Bauke doet het goed…. en dat doet ie!