Dáár gaat ze….

Koen Wauters van Clouseau zong het ooit. Ja, daar gaat ze… Bauke weet het zeker. Hij zit geregeld op zijn post in de erker. Volgt alles wat op straat voorbij komt. Buiten heeft hij buitengewone belangstelling voor bepaalde plekken. Raakt er opgewonden van. De laatste twee weken hebben we een andere hond in huis. “Dáár gaat ze….” verder lezen

Onze puber heeft er nog eens een nachtje over geslapen…

Even een korte noot van het opvoedfront: Wij hebben echt een modelhond, wat een fantastisch beest. Attent maar niet opdringerig, lekker samen met de baas in de tuin aan de slag. Soepeltjes naast de fiets, lekker in gestrekte draf. Ook het oefenen ging geweldig. Steadyoefeningen terwijl een duitse herder samen met zn baas op 50 meter met een bal op het land en in het water bezig is. Normaliter voor Bauke teveel uitdaging maar nu niet.
Zelfs de vriendin van zoonlief kreeg voor de verandering een kwispelende respectvolle benadering. Kortom: zo’n hond die iedereen wel wil: de beste kameraad die je je maar kunt bedenken.

Maar dat was gisteren….. “Onze puber heeft er nog eens een nachtje over geslapen…” verder lezen

KNJV week 19: The day after….

“En…, hoe ging het vanavond op de KNJV training?” Dat is natuurlijk de brandende vraag waarmee u aan dit stukje bent begonnen. Voor de verandering is het antwoord op die vraag deze week eens heel erg kort: Niet!

“Hoe ging het aangelijnd en los volgen?” Op zich heel erg goed, alleen na afloop aanlijnen was volgens de Baukman geen goed idee. De ouverture van een eentonige avond met als centrale thema ‘niet’. “Hoe ging dan het vooruitzenden met uitgesteld apport?” Nou, niet. “Maar het markeerapport dan?” Ook niet. Tot drie keer toe werd het markeerapport op 30 meter helemaal niets. Bauke had dus ook drie keer géén succes. Niet recht op de lijn en op het zicht gelopen? Dan ook geen dummy. Hans was alert en werkte goed mee. Na verloop van tijd een vierde poging, zeer korte lijn. Het markeren ging goed alleen het voorkomen met de dummy niet.

“Ok…, maar het verloren apport uit dichte dekking dan? Da’s toch een van Bauke’s favoriete onderdelen?” Nou, niet!
“Nou ja zeg…, en het verloren apport vanuit dichte dekking dan?” Nou, ook niet!

We hebben het er niet bij laten zitten. Op vrijwel alle onderdelen hebben we ingegrepen en getracht om een onderdeel toch positief af te sluiten. Bij de meeste onderdelen lukte dat wel maar het was duidelijk dat Baukmans er met z’n koppie niet bij was.

“Erg hè, dat het zo’n teleurstellende avond was?” Nou nee, Niet!

“Hè…?” Nee, wij vonden het niet zo heel erg dat het vanavond met Bauke helemaal niets is geworden. Dat zit zo…  Bauke is een jonge Duitse Staande Draadhaar. Op dit moment is hij 10 maanden en twee weken oud. Gisteren heeft dit jonge draadhaartje een indrukwekkende dag gehad. Z´n eerste serieuze ervaring met veldwerk tijdens de veldwerkinstructiedag. Tijdens deze dag hebben we zijn aangeboren jachtdrift proberen aan te spreken. Het was een dag waarin zijn kwaliteiten als zelfstandig jagende en initiatiefrijke staande hond aan bod moesten komen. Het was de dag waarin Bauke genoot van de vrijheid om het spel met veld en wild te leren ontdekken.

Is het dan vreemd dat Bauke de dag erna vrijheid en grenzen zoekt? Dat vinden wij van niet. Is Bauke dan een hond die een harde hand nodig heeft? Nee, wel een ferme en consequente hand maar zeker geen harde. Aanstaande zaterdag gaan we met Bauke de tweede veldwerkinstructiedag, nu van Draadhaar meemaken. Dan willen we dat hij weer met zo min mogelijk druk het spel met veld en wild leert ontdekken. Daar is hij tenslotte een Staande hond voor.

Het ergste dat ik mezelf als voorjager zou kunnen aandoen is het resultaat van vanavond persoonlijk nemen. Alsof dit gedreven hondje mij een lesje zou willen leren. Nou niet dus. We hebben te maken met een opgroeiende hond die in zijn ontwikkeling soms even een dwarse dag heeft. Geeft niets… we blijven gewoon doorademen. Zaterdag weer veldwerk en in de dagen daarna halen we tijdens de training de teugels wel weer aan.

Bauke was vanavond een initatiefrijke dwarskeutel…. en dat was ie!

KNJV week 10: Een opgewonden standje…

Het mooie van een opgroeiende hond in huis is het mogen meemaken van de ontwikkeling van je viervoeter. In de afgelopen 10 weken beschreven wij hoe het Bauke en z’n maatjes vergaat op de KNJV training. Wat je er gratis en voor niets bij krijgt is puber tijd. En wat een tijd.

Lipstick…
We merkten het al een tijdje aan zijn gedrag. Ik schreef eerder al over Bauke z’n geliefde bananen. De laatste tijd merken we ook nog andere varianten van hormoongedreven gedrag. Verzorgers van reuen zullen het wel herkennen: Macho gedrag maar ook de lipstick die om de haverklap tevoorschijn wordt gehaald. Lipstick…? Een hond…? Nou ja, hoe leggen we het netjes uit: Bauke loopt regelmatig met z’n geweer uit de broek. Vooral in situaties waarbij er sprake is van opwinding komt dat regelmatig voor. Met dit opgewonden standje meldde Monique zich bij de trainingsgroep van Hans.

De groep was deze keer weer een beetje op sterkte.

 

Fijnslijpen…
We zijn inmiddels zover in het programma dat er weinig nieuwe onderdelen aan de training worden toegevoegd. Het is een kwestie van fijnslijpen. De nadruk deze week lag op het apport werk. Bauke deed het lang niet slecht. Eerder in de week zagen we tijdens het trainen nog een draadhaartje, die erg op Bauke leek maar, die het apport vlot haalde maar niet wilde binnenbrengen. Gelukkig bleek dat een incidentje te zijn geweest.

Waterwerk…
Net als de afgelopen weken sloten we af met waterwerk.  Hans hield Bauke vast terwijl Monique zich naar de overkant van het water spoedde. Mooi om te zien dat een labrador man zo’n plezier aan een staander beleeft 😉

 

Daarna was het zaak om de hond, over water, voor te laten komen. Waar Bauke een aantal weken geleden nog wat voorzichtig was met de rietkragen, ging hij nu vlot te water en kwam prima bij Monique voor.

Vrijwel direct na het zwemmen kreeg de term ‘waterwerk’ een nieuwe betekenis: regen!
Al met al ging het lang niet slecht.

Bauke was deze week een opgewonden standje, dat was ie…

KNJV week 5: Kijk vóór je als ik met je werk….

Boven Hillegom zagen we de regen uit een zware wolk neerdalen terwijl wij ons naar De Groene Weelde spoedden voor alweer de 5e trainingsavond. Gelukkig was het op de verzamelplaats nog droog en dat is het ook gebleven. Op een enkeling na was de groep compleet, Hans had een van zijn honden meegenomen.

Het was toch wel een beetje spannend want, zoals ik vorige week al meldde heeft Bauke af en toe grote bananen in de oren. Hij kijkt je liefdevol aan maar doet alsof hij je niet hoort en ook volstrekt niet begrijpt wat je bedoelt. Maar uiteindelijk mochten we niet klagen…

Zoals iedere week starten we ook deze keer weer met volgen. Even wat basisappèl op de honden is nooit weg.Zo dwars als Bauke in de afgelopen week was, zo goed ging hij nu van start. Vlotte pas en attent volgend. Prima start! Ook Max, Lizzy en de andere honden leken er deze week meer zin in te hebben.

Daarna snel over naar het apporteerwerk. Achtereenvolgens:

  1. Tussenapport waarbij de hond aan één zijde zit. De voorjager wegloopt en op 30 meter een dummy, duidelijk zichtbaar voor de hond, plaatst en vervolgens 10 meter doorloopt. Daarna wachten (rust!). Commando Apport! en op tijd Vast! Bij een correcte uitvoering zal de hond op snelheid het apport oppakken, doorlopen en tegen de voorjager oplopen. Kop omhoog. Dummy aanpakken en de dummy belonen niet de hond!
  2. Vooruitsturen met Apport waarbij de hond in uitgangspositie naast de voorjager zit. Met een aangelijnde volgende hond brengt de voorjager een dummy weg. De hond moet de dummy willen hebben (maar niet krijgen!) op het moment dat de dummy neergelegd wordt. Vervolgens neemt de voorjager met een aangelijnde hond ruim afstand en zet de hond in uitgangspositie naast zich neer, kijkend in de richting van de dummy. Wanneer er rust is bij zowel voorjager als hond stuurt de voorjager de hond vooruit met het commando Vóóraan (of vóóruit), een wijzende (maar niet zwaaiende) armbeweging met de arm aan de zijde van de hond en een stap met de voet aan diezelfde zijde. Door op tijd het commando Apport en Vast! moet de hond de dummy opnemen en terugkeren om het apport netjes af te geven.
  3. Achteruitsturen met apport. Deze week een nieuwe variant als eerste babystapje op weg naar dirigeerwerk.  De basis van deze oefening is gelijk aan die van het vooruitsturen met apport met één belangrijk verschil. Na het neerleggen van de dummy keert de voorjager zich met de hond NIET in de richting van de dummy. In tegendeel. De hond blijft met de rug naar de dummy. Gaat de hond scheef zitten of keert deze zich achterstevoren dan een klein stukje lopen en de hond opnieuw goed naast laten zitten. Vervolgens loopt de voorjager weg terwijl de hond blijft zitten. Na 10 meter draait de voorjager zich om en wacht even totdat er rust bij voorjager en hond is. Daarna kijkt de voorjager naar de dummy en  geeft de voorjager, terwijl de hond hem aankijkt, het commando vóóraan (of vóóruit), een wijzende (maar niet zwaaiende) armbeweging met de arm aan de zijde van de hond en een stap met de voet aan diezelfde zijde. De hond wordt hierdoor eigenlijk achteruit gestuurd. Wanneer de hond niet in beweging komt of naar de voorjager toe wil dan blijft de voorjager de commandoreeks herhalen (daardoor druk in de goede richting uitoefenen). Wanneer de hond richting dummy gaat de oefening als normaal apport afsluiten.
    Leerpunten:

    1. Handcommando wordt opgevolgd door een voetstap aan dezelfde zijde. Dus linkerarm en linkervoet, rechterarm en rechtervoet;
    2. Blijf naar de dummy kijken en niet naar de hond.
    3. Als de hond naar je toe komt in plaats van van je vandaan dan de commandoreeks herhalen en daardoor druk uit te oefenen in de goede richting.

Het was een leerzame avond waarin ik met hulp van Hans een aantal persoonlijke leerpunten heb opgedaan met als leerpunt van de week:

Kijk vóór je als ik met je werk…
Tijdens de oefeningen en met name het volgen kijk ik teveel naar Bauke. Dat lijkt mooi om contact te houden maar is voor de vervolgtraining erg onhandig. De hond moet gaan leren om te kijken waar de baas kijkt. Hij moet contact met mij gaan houden in plaats van andersom. Dan helpt het niet om naar je voeten te kijken of elkaar diep in de ogen te staren. Daar gaat het apport écht niet beter van worden.

Hans gaf met zijn eigen hond een korte demonstratie. Twee dummy’s, 20-30 meter uit elkaar. Hond er tussen in. Hans kon door te kijken naar één van de dummy’s  tijdens het commando apport de hond de gewenste dummy laten apporteren. Indrukwekkend!

Long time no see…
Het was ook de avond waarin Cees herinneringen stond op te halen van een kleine 20 jaar geleden. De tijd dat hij, met korthaar Omar, trainde bij Wim van Kleef en Chris van Iersel. “Ken jij Chris van Iersel…?” vroeg Cees, waarop mijn Monique antwoordde: “Ja hoor, dat is mijn man, daar staat hij, samen met Bauke.” Vervolgens hebben we bij de koffie even lekker bijgepraat. Dat was mooi!

UITDAGING VOOR DE KOMENDE WEEK:

  • Vooruitsturen en achteruitsturen met apport
  • Voor de liefhebber 😉 Vooruitsturen, afstoppen en apport. De basis is gelijk aan het vooruitsturen met apport  maar de hond wordt halverwege afgestopt. Even rustig zitten om daarna alsnog met  het commando apport het apport af te ronden.

Hoe dan ook, het is, alhoewel soms Oost-Indisch doof,  een lekker ventje…, en dat is ie.

KNJV week 4: Banaaane, mooie banaaanûh…

De trainingsgroep van Hans ging eerder vanavond aan de slag in De Groene Weelde. Wij moesten natuurlijk allemaal laten zien hoever we de afgelopen week waren gekomen. De onderdelen van vandaag:

  • Aangelijnd volgen langs (honden op linie);
  • Plaatshouden;
  • Vooruitsturen;
  • Tussenapport;
  • Komen op bevel;

Banana. (Photo By Fabio Ricco under Creative Commons)Nou, we kunnen er kort over zijn. Het ging zoals het al de hele week ging. Vol vuur, vol energie maar ook vooral, en volkomen op eigen initiatief. De baas mag voor de gezelligheid meelopen maar doet er deze hele week niet toe. 

Bauke is gek op fruit. Appel, Aardbeien en bananen. Vooral bananen gaan er in als koek. En, zoals wij al eerder vaststelden: De bananen worden niet alleen gegeten. Nee, Bauke stopt ze ook, en diep, in zijn oren. Vooral het commando kom voor en de bestraffing Neen! blijken niet door goed door te komen.

Ook Max toonde absoluut niet dom, maar wel erg snel afgeleid te zijn. Luc had er ook z’n handen aan vol. Zowel Max als Bauke zijn ongeveer 7 maanden oud. Wij stellen ons voorlopig gerust met de veronderstelling dat we met pubergedrag te maken hebben.  Het zal dus een kwestie van cool, relaxed en vastberaden blijven. Komt vanzelf goed. In de tussentijd dan maar regelmatig tot tien tellen.

Hoe dan ook, het zal ooit weer een lekker ventje worden… en dat zal ie!