KNJV proef 2014 van VVDD in Tull en ’t Waal

IMG_1205_MarkeerOverzicht_750x206

Zaterdag 26 juli 2014: Onze eerste jachthondenproef van het seizoen was die van de Vereniging Vrienden Duits Draadhaar bij Tull en ’t Waal, aan de oevers van de Lek. We sloten de dag af met een mooi B-diploma met 67 punten. Het had één draadhaartje gescheeld of we hadden ons geklasseerd om aan Meervoudige Apporteer Proeven (MAP’s) mee te mogen doen. “KNJV proef 2014 van VVDD in Tull en ’t Waal” verder lezen

KNJV Proef Hoofddorp: Wie had dat gedacht…?

KNJV_proef_Hoofddorp_locatie

KNJV proef Hoofddorp van gewest Noord-Holland, locatie Haarlem. Om 14:30 lekker in het zonnetje zitten. Genieten van gezellige napraat, borrel, wraps en worst. En dat terwijl ik drie uur eerder voor de allereerste keer in mijn leven gediskwalificeerd werd. Hé? Gek van teleurstelling en ontroostbaar zou je moeten zijn, maar ontspannen aan de napraat. Wie had dat gedacht? Maar ja, een trainingsdagboek gaat niet alleen maar over plezier en succes. Vandaar ook dit stukje…

“KNJV Proef Hoofddorp: Wie had dat gedacht…?” verder lezen

KNJV week 22: Wax and shine…

“Mooi rood is niet lelijk” zeggen ze wel eens. Misschien niet, maar wel als het op buienradar voorkomt. Buiten zagen we een antracietgrijze lucht over de duinen komen. En dus was het een kwestie van waxpakken mee. Op weg naar de één-na-laatste trainingsavond. Het wild had de velden langs de polderbaan onverwacht niet weten te bereiken. Het was tijd voor een alternatief. “KNJV week 22: Wax and shine…” verder lezen

KNJV Proef Haarlemmermeerse Bos 24-09-2011

Al een tijdje stond het omcirkeld in de agenda: de KNJV proef in Het Haarlemermeerse Bos in Hoofdorp. Sluitstuk van het trainingsseizoen 2011 van de afdeling Haarlem en een van de laatste gelegenheden voor voorjagers om kwalificaties (en dus wellicht ook punten) in het werk ná het schot te halen.

Een paar weken geleden hadden wij de knoop al doorgehakt om Bauke niet mee te laten doen. Later bleek dat dit een verstandige keuze was. Maar goed, al deden wij niet mee we gingen natuurlijk wel kijken.

Aanblazen
Bij de manege verzamelden zich voorjagers, sommigen met hun hond en een aantal toeschouwers voor de start van de dag. Het was mooi om te zien dat de organisatie een groep jachthoornblazers bereid had gevonden om de proef ‘aan te blazen’. Het heeft wel wat. Na het welkomstwoord en de huishoudelijke mededelingen vertrokken de combinaties naar de verschillende proeven.

Een jachthondenproef is vrijwel altijd leuk om naar te kijken. De ene keer is het voor publiek beter zichtbaar dan de andere. Deze proef had natuurlijk ook iets bijzonders: het was bij ons om de hoek, op bekend terrein, maar ook omdat Langhaar Lizzie als enige uit onze trainingsgroep meedeed.

Plaatshouden (C-proef) en Kort Apport te land (D-proef)

Zoals gebruikelijk bij het eerste onderdeel van de dag heerste er een licht gespannen sfeer onder de wachtende combinaties. Met Bauke koos ik positie zodat hij het goed kon overzien en de sfeer kon proeven maar er ook weer ver genoeg van afstond om rustig te kunnen blijven.

Op wat kleine onvolkomenheden na deed Lizzie het met voorjager John bij het plaatshouden en kort apport prima. Het onderdeel waar zo tegenop werd gekeken bleek ineens géén struikelblok. Een mooi begin van de dag!

Direct naast plaatshouden en kort apport te land was het markeerapport, een onderdeel voor het B-diploma. Op advies van Hans beperkten zijn cursisten zich tot de C-onderdelen. Met jonge of onervaren honden beter beginnen met een mooi C-diploma dan met veel spanning en stress proberen een B-diploma te houden.

Markeerapport (G-proef)
Even kijken hoe meer ervaren combinaties de markeerproef deden was natuurlijk wel leuk.

Tijdens zo’n inspannende dag moet de relatie baas-hond goed in de gaten gehouden worden. Velen gaan natuurlijk voor het resultaat maar je wilt nog langer van je hond genieten. Dan is het belangrijk, hoe spannend ook, om zowel de baas als de hond plezier te laten houden.

Nadat de hele groep de eerste onderdelen had afgewerkt vertrokken we naar vooruitzenden en aangelijnd en los volgen

Aangelijnd en los volgen (A-proef)
Op een open terrein had de gedelegeerde/ keurmeester  ‘het achtje’ uitgezet. Aan de achterzijde van dat terrein was een wandel en fietspad waar regelmatig fietsers, en wandelaars met honden te zien waren. Voor een aantal honden bleek die verleiding te groot.

John deed het met Lizzie prima. Vlotjes werd het aangelijnd en los volgen afgewerkt.

Uitsturen en komen op bevel (B-proef)
Het vooruitzenden en komen op bevel haalde Lizzie ook een mooie voldoende. Tjonge dat ging lekker. Alleen het waterwerk nog

Op de onderstaande foto is goed te zien hoe fietsers en hardlopers vlak langs het veld gaan waar vooruitzenden en los-/ aangelijnd volgen was. Natuurlijk moeten de honden met die verleiding om kunnen gaan. In de napraat bleek echter dat er een aanzienlijk aantal honden op de relatief eenvoudige onderdelen met een onvoldoende de strijd moesten verlaten.

Leerpunt: ook op de eenvoudige onderdelen niet alleen maar op de techniek trainen maar vooral op uiteenlopende omstandigheden en verleiding.

Nadat ook Kirsten met Pearl, een van de jongste Melanitta Nigra’s haar rondje had gelopen en vooruitsturen/ komen op bevel had gedaan gingen we naar het waterwerk. Voor Sandra en John erg spannend omdat Lizzie tot nu toe voldoendes had gelopen en dus één voldoende verwijderd was van een C-diploma.

Apport uit diep water (E-proef)
Voor de omstanders was deze proef een beetje lastig te volgen. Vanaf een kleine landtong met dichte dekking aan beide zijden werd de proef gedaan. Met kunst en vliegwerk en gevaar voor lijf en camera vonden Sandra, Luc en ik toch een plekje waar we het verloop gedeeltelijk konden volgen.

Zonder dat we de inzetplaats konden zien hoorden we John Lizzie inzetten. Het ging niet van harte. Lizzie had aansporing nodig maar ging uiteindelijk toch naar de eend. Ze bracht de eend, voor zover wij konden zien ook op de kant.

Uit de aanmoedigingen van John hoorde maakten wij op dat het correct vóórbrengen nogal moeilijk bleek. Uiteindelijk zagen we de keurmeester een hoofdschuddend gebaar maken. Het was klaar… Lizzie had een mooie proef gelopen maar haar eerste C-diploma op een haartje na gemist.

Voor de fokgroep van Hans Rolloos ging het een stuk beter. De nakomelingen van Red Rum en Abbey haalden op de C-proef de eerste drie plaatsen. Een prachtig resultaat.

Kirsten, die nog niet zo heel lang geleden met Pearl haar eerste C-diploma haalde scoorde nu een eerste plaats. Prachtig resultaat!

Meer foto’s en een kort verslag van het verloop van de proef zijn te vinden op de site van Melanitta Nigra’

De afsluiter…
Voor Bauke bleek het toch wel een erg indrukwekkende ochtend. Na thuiskomst verdween meneer direct naar zijn plaats en viel vrijwel direct in een diepe slaap.

Terugkijkend kwamen wij tot de conclusie dat deze proef als eerste proef voor een jonge, onervaren hond niet zo erg geschikt is. In ieder geval niet voor een geval als Bauke. Het publiek in dit randstedelijke bospark had op sommige momenten maar weinig begrip en respect voor de proeven. Er was op een zonovergoten dag dus zoveel afleiding dat in mijn ogen de moeilijkheidsgraad hoger was dan bij proeven die op meer afgelegen terrein gehouden worden.
Dit zegt niets over de kwaliteit van de organisatie en keurmeesters. Het is simpelweg een constatering dat je goed op verleiding getraind moet hebben om plotseling opduikende verleiding te weerstaan.

John en Lizzie liepen een mooie proef, jammer van het waterwerk. De drie nakomelingen van Abbey als besten met een C-diploma zullen in huize Rolloos tot een feestje hebben geleid.

Voor Bauke was het een mooie ervaring, we waren blij dat we (nu nog) niet meededen….

Apporteerproef Vught

Terrein met historie…
Het is zomer in 1833 als Koning Willem II troepen naar het zuiden stuurt om een volksopstand neer te slaan die begon in Brussel. De Koning was vastberaden en besloot tot de bouw van een permanent legerkamp bij Vught dat beschermd moest worden door 8 lunetten, in een gebogen lijn, ten zuiden van Vught. Uiteindelijk leidde de dit alles tot de vorming van Belgie.

In de tweede wereldoorlog stichtte de bezetter ten westen van Vught, op de Vughtse Heide het Konzentrations und Durchgangslager Herzogenbusch. Later werd dit bekend onder de naam Kamp Vught. Dit kamp heeft meer dan dertigduizend mensen gevangen gehouden van wie ongeveer de helft in de vernietigingskampen om het leven is gebracht.

In het noordelijk deel van het oorspronkelijke kamp ligt sinds 1953 de penitentiaire inrichting Nieuw Vosseveld  dat sinds 1993 ook een Extra Beveiligde Inrichting (EBI) voor extreem vluchtgevaarlijke gedentineerden bevat.

Locatie Apporteerexamen (bron: google maps)Deze historisch belangrijke omgeving, tussen Cromvoirt en Vught vormde het decor voor het Apporteerexamen 2011 van de trainingsgroepen van Moniek en Rico. Wij mochten met Bauke te gast zijn en aan de proeven meedoen.

De proeven…
Na een warm welkom en begroeting door twee nestbroers en één nestzus van Bauke gingen twee groepen met ieder een keurmeester op pad. Rico als begeleider met de B-A groep en Moniek met de C-B groep. De afspraak gemaakt dat groep jonkies met dummy werkt in plaats van wild. Op naar het eerste onderdeel….

Jachtproef_Vught_20110626 004A: Aangelijnd en los volgen
Het aangelijnd en los volgen is een lekker onderdeel om mee te beginnen. Technisch niet moeilijk. Alleen even denken aan de eerste bocht met de Bauke aan de binnenzijde. Het versterkt, mits correct gedaan, ook het appèl.
Het aangelijnd volgen ging prima op wat kleine slordigheidjes na. Het los volgen bleek wat lastiger omdat er een aantal plekken waren met, kennelijk, zeer aantrekkelijke geur. Hier was ingrijpen noodzakelijk, met extra commando’s, dus punten aftrek. Resultaat was ruim voldoende. Op naar het volgende onderdeel….

Jachtproef_Vught_20110626 012B: Uitsturen en komen op bevel
Bij de B-proef moet de hond op een teken van de keurmeester vooruit gestuurd worden om vervolgens ook weer op een teken van de keurmeester correct voorkomen.

Bauke moest dit onderdeel als eerste doen en zat rustig in de uitgangspositie te wachten op wat komen ging. Toen hij het commando vooraan! kreeg vertrok hij als een speer. Nadat ik van de keurmeester een tikje op de schouder had gekregen kreeg Bauke het fluitsignaal kom voor! Toch even een spannend moment want zo’n nieuwe bosrijke omgeving is vol met verleiding. Maar de Baukmans ging op het fluitsignaal vol in de remmen, keerde om en kwam ook weer als een speer terug. Hij ging direct helemaal model zitten. Voorpoten tussen mijn voeten en de kop omhoog. De keurmeester was resoluut: een volle 10 punten, perfecte uitvoering.  Door naar…

C: Houden van de aangewezen plaats…
Bij het houden van de aangewezen plaats worden de honden ergens neergelegd waarna de voorjager uit beeld verdwijnt en gedurende 2 minuten uit beeld blijft. De hond mag de baas niet zien, ruiken of horen.

Bauke had eer om samen met Badger, ieder op een eigen plekje aan de rand van hoge dekking. Zo goed als de B-proef ging, zo slecht ging deze. Bauke was niet van plan om te blijven liggen, hij besloot op een gegeven moment zelfs om z’n broer Badger op te gaan zoeken. Hierbij bleef Badger wel keurig liggen terwijl Bauke op en rond hem danste. Zelfs na twee herstelpogingen bleef resultaat uit. Klaar en over dus: onvoldoende met 0 punten. Daarna ter afwisseling een B-onderdeel…

Jachtproef_Vught_20110626 029F: Verloren apport te land.
Bij het verloren apport werd er een dummy in de dichte dekking neergelegd, zonder dat de hond dit kon zien. Vervolgens werd de hond ingezet, met de wind in de rug. Idealiter is de proef zo gesitueerd dat de wind haaks op de inzetrichting staat. Dat was nu dus niet het geval

Bij deze oefening ging Bauke zoals verwacht wel vlot in actie en bleef ook gericht in actie. In de uitvoering ging hij echter te snel met de neus in de wind.  Hij begon dus het ruige gras af te zoeken in plaats van tussen de bomen. Beter was het om Bauke dieper in de dekking te brengen alvorens hij moest zoeken. Met wat aanwijzing ging Bauke alsnog dieper de dekking in. Onder begeleiding van getjilp van een klein blond bosvogeltje werd de dummy alsnog geapporteerd en voorgebracht. Een ruime voldoende was het oordeel.

Hierna staken we het, in 1908 gegraven en 19 kilometer lange, Drongelens kanaal over voor de volgende onderdelen…

H: Apport over diep water
Bij het apport over diep water moet de hond in uitgangspositie zitten en aan de overzijde van een maximaal 40 meter breed water een opgeworpen eend apporteren. Bauke zat rustig in uitgangspositie. Op het werpen van de dummy bleef hij keurig steady,

Nadat de keurmeester mij een tikje op de schouder had gegeven kreeg Bauke het commando vóóraan! en ging prompt te water. Maar toen…. ontdekte Bauke ongeveer twee meter uit de kant dat de bodem plotseling ophield. Het zgn banket brengt een ondiepe strook langs de oever met een sterk verdiept deel naar het midden.

Jachtproef_Vught_20110626 040De breedte van het water, zo’n 30-35 meter was breder dan Bauke ooit had gezien, laat staan had over gezwommen.
Gevolg was dat Bauke aan de rand stond te kijken en ook na diverse aansporingen en een keer opnieuw inzetten niet over wilde zwemmen.

De keurmeester had daarom geen andere optie dan een nul uit te delen.

Ook nu bleek de les van KNJV trainer Hans Rolloos weer waarheid: het apport over water is lastiger dan het apport uit water. Het trainen doen we daarom in eerste instantie zo veel mogelijk over water.

Na deze, toch wel teleurstellende prestatie was het tijd voor het volgende onderdeel…

Jachtproef_Vught_20110626 049E: Apport uit diep water.
Direct nadat alle deelnemers in onze groep het apport over diep water hadden gedaan gingen we verder met het apport uit water. De eerdere ervaringen met het Drongels kanaal waren natuurlijk niet helemaal positief dus waren de verwachtingen niet zo hoog gespannen.

Jachtproef_Vught_20110626 051Opnieuw met Bauke in uitgangspositie, wachten we op het werpen van de dummy en het verlossende tikje op de schouder van de keurmeester. Direct daarna het commando apport! en wat zien de verbaasde toeschouwers? Bauke bedenkt zich geen twee keer en gaat direct te water, en ook op weg naar de dummy. Een vlot apport en de Baukman was weer op de terugweg. Wat gerommel op de laatste meter leverde wat puntenaftrek op maar uiteindelijk beoordeelde de keurmeester de uitvoering met een zeer dikke voldoende.

Na de wateronderdelen gingen we verder met…

D: Apport te land
Het kort apport te land is in ons geval een apport op 25 meter van een konijndummy. Bauke bracht de dummy zonder inspringen binnen en kreeg dus een voldoende voor dit onderdeel. Tijdens de uitvoering was er wel weer sprake van klooien in de laatste 10 meter. Dat wisten we natuurlijk ook al. We trainen apport niet voor niets nog steeds aan de lange lijn. Het leverde alles bij elkaar nog net een voldoende op.
Daarna restte voor onze groep het laastste onderdeel…

G: Markeerapport te land
Bij het markeerapport is het de bedoeling dat de hond het wild ziet vallen en de valplaats onthoud en er vervolgens in directe lijn naar toe gaat om te apporteren. De voorschriften schrijven voor dat idealiter de wind haaks staat op de inzetrichting van de hond en dat er tegen de wind in geworpen moet worden. Bij deze proef kwam de wind schuin van achteren over een maisveldje. Met Bauke in uitgangspositie werd er geschoten en geworpen. Na het tikje op de schouder kreeg Bauke het commando apport! en weg was Bauke…. na 10 meter draaide hij de kop in de wind en begon spontaan het maisveldje uit te werken. Shit! Hond voorfluiten, opnieuw inzetten. Nu ging het wel goed….. of toch niet. Bauke had niet kennelijk niet goed gemarkeerd want hij was wel op weg naar de dummy maar met een verloren zoekende werkwijze. Dat was voor de keurmeester terecht aanleiding om de uitvoering af te keuren. Zoals uit de foto blijkt bracht Bauke de dummy wel binnen maar leverde dat absoluut nul punten op.

Met deze leerzame ervaring in de knip was het tijd om ons te voegen bij de A-B groep die alleen dirigeren en sleep over diep water, de onderdelen voor het A-diploma, nog moesten doen.

I: Dirigeerproef te land.

Bij de dirigeerproef moet de hond op afstand met geluid en handsignalen naar een, door de keurmeester, aangewezen punt gestuurd worden om daar te stoppen totdat de keurmeester aangeeft dat er verder gezocht mag worden.  Een moeilijk onderdeel en erg mooi om naar te kijken.

En als altijd is er na afloop discussie, zijn er interpretatieverschillen en moet er ook nabesproken en geleerd worden. Jammer dat het publiek de discussie niet kon volgen. Hadden wij er ook wat van kunnen leren….

Na de dirigeerproef gingen we opnieuw naar het Drongelens kanaal voor het laatste onderdeel….

J: Apport van een verre loper over diep water.
Bij deze proef moet de hond het water overzwemmen om aan de overzijde een sleepspoor op te zoeken en uit te werken. Het sleepspoor is maximaal  300 meter lang en er moeten tenminste twee haakse bochten (haken) in zitten.

Na dit allerlaatste onderdeel was het tijd voor het examensecretariaat om de balans op te maken en het papierwerk in orde te brengen.

Daarna volgde de uitreiking van oorkondes en felicitaties en de gezellige nazit. Voor Bauke was het een leerzame maar vermoeiende dag. Hij volgde de rest van de dag vanuit zijn plek achterin de auto.

De kanjer van de dag…
Teun was voor ons met Bengel de combinatie van de dag. Jammer van het vooruitzenden en komen op bevel maar alle overige onderdelen werden echt prima afgewerkt. Een bijzondere vermelding waard. Teun kan tevreden terugkijken.

 

Meer foto’s van proeven, deelnemers en uitreiking van de certificaten kunt u hier vinden…