Grijs, glibberig, genoten…

We mochten ‘mee op de hazen…’

Grijs weer, de linie over de zwarte akker

De beperkingen die van kracht waren tijdens de recente uitbraak van vogelgriep, zijn ingetrokken. De datum stond al even in de agenda. Niets stond ons dus in de weg om een paar uren ‘op de hazen te gaan’.

Het is grauw en grijs weer. In mijn ‘normale’ kloffie maak ik de auto gereed. Bauke herkent op de een of andere manier de geluiden want hij is onrustig. Hè, de baas heeft niet de goede kleren aan… We gaan even een rondje lopen zodat Bauke alles kwijt kan wat hij kwijt moet. Thuisgekomen ga ik me omkleden. Nu weet Baukmans het zeker, en korthaar Syb ook. Na de vorige keren snapt deze jongeling dat er spannende dingen staan te gebeuren. Bauke en baas gaan op weg.

De mannen zitten al aan de koffie als ik het boerenerf op draai. Onze vaste groep loopt vandaag met drie honden. Twee draadharen en één weimarse langhaar. Twee geweren hebben hun hond mee en ik met Bauke. Achter in het busje vertrekken we naar de eerste drift. Een grote plak zwart met een redelijk verse ploegvoor. Niet echt lekker lopen. Maar hé, ik moet niet zeuren. Ik hoef alleen op mezelf, mijn hond, de nu nog lege wildtas en het veld te letten. Ik loop niet met een geweer, hoef me niet druk te maken over aanspreken en schot. Maar een ontspannen wandeling is het niet.

Langzaam kruipt de linie over de zwarte akker. We zien in de verte al wat haas op de lopers gaan. Ze zijn best ‘ril’. Dan is heer Lampe binnen bereik. Vol op snelheid schiet deze voor langs de linie. Er valt een schot en nog een. Het haas heeft hagel maar is nog vol op snelheid. Tijd voor de hond. Bauke gaat van de lijn en de andere draadhaar is ook al onderweg. Samen op weg naar het haas. De andere draadhaar heeft het apport en Bauke maakt direct rechtsomkeert. Het maakt tenslotte niet uit welke hond het apport binnen brengt, zolang het maar binnenkomt.

Maar het zet Bauke wel op scherp. Spiedende blik die beweging zoekt.

Bauke op post

Aan het einde van de eerste drift zijn we bij een watergang. Bauke en ik blijven op 50 meter afstand. Wij hebben bij dat water nog niets te zoeken. Er gaan eenden op, geweren worden gesloten en geheven. Na het schot zien we een eend neergaan. De Weimaraner Langhaar van Peter is al onderweg en haalt de eend binnen. We beginnen aan de tweede drift, ook weer over de zwarte ploegvoor. De omgekrulde klei glanst wat van het vocht. Het is glibberig. Zo doen we nog drie driften en gaan met twee hazen en twee eenden naar de lunch.

De lunch is zoals altijd prima verzorgd en met een goed gevulde maag beginnen we aan de zesde drift. En dan de laatste. Er gaat een haas op. Het geweer naast me legt aan, het schot valt en we zien het haas over de bol gaan. Bauke is al onderweg.

Draadhaar heeft een haas geapporteerd

Het haas komt model binnen. Aan het einde van deze laatste drift zijn er vier hazen en drie eenden op het tableau. Tijd voor de nazit. We kijken terug op paar uurtjes in een grijze wereld. Alle honden zijn aan de bak geweest. Er is een bescheiden oogst. Geweldig toch? We kijken natuurlijk ook een beetje vooruit: wanneer zouden we nog kunnen voor ‘einde jacht’?

Thuisgekomen moet Baukmans eerst even door ‘de wasstraat’. Daarna kan het nagenieten beginnen. Korthaar Syb voelt instinctief aan dat hij Bauke even met rust moet laten.

Het was mooi, we hebben weer genoten….

 

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.