Zweetwerktraining: korte lijnen…

IMG_1408_ophetspoor_650x356

We hadden huiswerk, natuurlijk…. Een van de onderdelen was spoorlopen waarbij Bauke geen ruimte krijgt om te stuiteren. Dat is vandaag weer gelukt, maar helemaal vlekkeloos ging het niet.

Rust voor alles…

Voor alles moet er rust zijn. Dat begint al in de auto. Bauke weet wat we gaan doen en is enthousiast en onrustig. Bij de trainingslocatie gaat de sleutel pas uit het contactslot en de deuren pas open wanneer Bauke stil en rustig is.

IMG_1369_Bauke_naast_650x382

Onderweg naar de aanschotplaats moet die rust er ook zijn. En dus gaan we pas wanneer er rust is.

IMG_1368_Bauke_naast_aandacht_650x392

“Ik ben echt héél erg rustig baas…. Zullen we?” Aandoenlijk hè? Hij wil zó graag….
Maar we wachten nog heel even… Tot de baas zelf ook rustig is.

IMG_1374_BaukeBaas_naarAanschotplts_650x322En dan gaan we op weg naar de aanschotplaats. De plaats waar  ruim zes uur eerder een spoor van 325 meter begon.

We beginnen natuurlijk met een vast ritueel. Dat zorgt er voor dat Bauke steeds beter gaat begrijpen welke werk ik wel en welk werk ik niet van hem verwacht. Want onze staande draakhaar heeft de neiging om alles als staande hond op te lossen: Dus met een hoge kophouding verwaaiing halen en dan wel zien. Maar het vast ritueel is ook belangrijk voor rust. En dus leg ik Bauke een paar meter van de aanschotplaats neer en ga ik zelf de aanschotplaats onderzoeken.

IMG_1382_onderzoek_aanschotplaats_650x324

Ik hou Baukmans in de gaten. Heeft hij belangstelling genoeg? Dan is het tijd om de zweetriem af te dokken en Bauke aan de start te brengen.

IMG_1390_destart_650x488

We gaan op pad en Baukmans krijgt niet meer dan 3 meter ruimte. Iedere afwijking levert direct een ‘Nee, op je spoor!’ En dit werkt. Bauke krijgt geen ruimte voor eigen initatief en kiest vrij vlot voor grondverwaaiing.

IMG_1393_ophetspoor_650x314

Maar we moeten een kort lijntje houden. Ik ben zo bezig om Bauke kort te houden dat ik kennelijk een markering heb gemist. We zijn van het spoor af. Ouch… en nu? Nu heb ik twee mogelijkheden: teruggrijpen naar een eerder punt op het spoor of vooruitgrijpen naar een punt verder op het spoor.

Ik wil eigenlijk, nu Bauke in vergelijking met de vorige keren rustig loopt, niet terug. Dat kan tot frustratie bij de hond leiden en dat wil ik niet. Ik zie een markering recht voor me en besluit daarheen te lopen. Ik zie nog een markering en trek de onterechte conclusie dat tussen die twee markeringen het spoor loopt.

20160326_zweetspoor_6uur_268-325m_650x191

En zo kan het gebeuren dat ik zo met mijn hondje bezig ben geweest dat ik markeringen mis en de orientatie, op het spoor dat ik zes uur eerder zelf gelegd heb, kwijt ben. En zorg ik er zelf voor dat we twee haken en twee wondbedden missen. In bovenstaande satelietfoto in rood het spoor dat ik legde en in geel het traject dat Bauke en ik aflegden. Wat een ongelofelijke druiloor…. Toch niet zo handig om het spoor in omgekeerde volgorde uit te zetten? Heb ik door de lijn kort te houden Bauke opgeduwd? Waarschijnlijk wel, anders had hij tussen de twee haken het spoor wel weer opgepikt. Maar ja, niks meer aan te doen. We gaan voort.

IMG_1412_ophetspooroverboom_650x377

In het tweede deel loopt Bauke best goed. Weliswaar hou ik hem kort maar er is aandacht voor het spoor.

IMG_1408_ophetspoor_650x356

En zo komen we na 268 meter bij het stuk. Mooi om te zien dat Bauke het graag wil hebben.

IMG_1429_Bauke_Stuk_650x323

Tijd om Bauke even goed te belonen. Ondanks het geklooi van de baas toch prima gedaan.

IMG_1424_Bauke_belonen_stuk_650x332

Terwijl Bauke ligt na te genieten ruim ik op. Ook nu weer rust….

IMG_1430_Bauke_naast_stuk_650x384

Daarna gaan we op huis aan. Bauke ligt vanuit de auto toe te kijken hoe ik de zweetlijn opdok.

IMG_1452_opdokken_650x296

IMG_1465_opdokken_650x245

Ondanks het, door mijn onhandigheid, missen van de twee haken ben ik niet ontevreden. Bauke toont zich rustiger op het spoor. De aanpak werpt vruchten af.
Nu weer verder met deel twee van het huiswerk: verwijspunten.

Leerpunt: Niet het spoor in omgekeerde volgorde, dus van stuk naar aanschotplaats uitzetten. Aangebrachte markeringen kunnen vanuit de tegenovergestelde looprichting toch minder makkelijk zichtbaar zijn.

Het blijft een lastige discipline maar we gaan vooruit.

 

Geef een reactie