Lang, langer, langst…

hubertus_groep_groteveld_600x203

Het trainingseizoen bij JHS Hubertus nadert het einde. Het seizoen was lang, lekker lang met enorm veel leermomenten. Volgende week trainen we ‘buiten’, de week daarna is de Hubertus Winterwerktest (meervoudige apporteerproeven) en daarna de laatste groepstraining van het jaar. Peter en Chantal uit Sneek waren met hun Viszla te gast en konden ‘proeven’ van de manier waarop wij trainen. De groepstraining van vandaag stond in het teken van puntjes op de ‘i’ en bevatte slechts drie onderdelen met een hoofdrol voor de lange lijn.

Het programma van vandaag:

  • dubbel verloren apport met lange lijnen;
  • verloren apport van gans in lijn;
  • markeerapport met dummy launcher.

Dubbel verloren apport met lange lijnen
Situatie: vanaf het inzetpunt moet op links (gezien de afbeelding hieronder) een dummy uit het bos gehaald worden en op rechts een dummy uit de rand van een klein heuveltje. Bij de dummy uit het bos is de looplijn van de hond tussen twee kleine heuveltjes door en over een zandweg. De wind komt (gezien de afbeelding) van linksonder. De afstand van inzetpunt tot valplaatsen is ongeveer 40-45 meter.

Satelietfoto met de situatie van dubbelapport op het Grote Veld van Hubertus

Ik kies er voor om Bauke eerst in te zetten op het bosapport. Na het ‘Vooraan!’ sturen blijft Bauke ‘hangen’ op de strook vóór het zandpad. Zonder al teveel druk haal ik hem terug, loop twee meter op en zet hem opnieuw in. Bauke houdt niet echt de aangegeven lijn maar is zo snel in het bos en weer terug met de dummy dat verder corrigeren geen zin meer heeft. Op aangeven van trainer Marcel draai ik mij al om richting tweede apport op het moment dat Bauke nog op de terugweg is met het eerste. Het idee was dat Bauke aan mijn linkerzijde aankomt, ik de dummy aanneem en Bauke direct in lijn doorstuur naar het tweede apport. Dit alles om spaarzaam te zijn met de tijd. Bij een Meervoudige ApporteerProef gelden nl tijdlimieten. Zo moet een meervoudig apport voor een MAP B binnen vijf minuten afgerond worden (RJP art B.7)
Ik had dat met Bauke nog nooit op deze wijze getraind en dus werd het doorsturen minder strak dan ik had gewild. Bauke kwam teveel naar links uit en kwam, gelet op de wind, eigenlijk boven de dummy in de dekking. Daar was niets te vinden en Bauke ging ‘vragen’, hij stond me verwachtingsvol aan te kijken. Daar reageer ik niet op omdat ik dit ‘vragen’ niet wil stimuleren. Maar Bauke kwam op een gegeven moment gewoon naar mij terug. Zonder al te veel misbaar neem ik Baukmans een meter of twee mee om hem opnieuw in te zetten. Nu lukt het om hem rechts langs de dummy te sturen waarna hij onder de dummy uitkomt en verwaaiing krijgt. Dummy twee komt binnen en Bauke stelt deze model ter hand.

Verloren apport van gans in lijn
Situatie: Op een paadje ligt een gans. Inzetpunt is op dit pad, ongeveer 30 meter terug.
Bauke gaat vlot weg en komt ook vlot terug met de gans, die hij een dag eerder ook al in de vang had. De gans werd ook model afgegeven.

Markeerapport met dummy launcher
Situatie: Op het grote veld stond Marcel, met dummy launcher, rechts van mij. Bauke rustig onaangelijnd zittend naast mij. Door wat technische problemen vuurde de dummylauncher niet. Bauke bleef keurig zitten, ook al hoorde hij een aantal keren de trekker een klik geven. Uiteindelijk kwam het schot en zag hij (niet ik!) de dummy op 35-40 meter afstand neer komen. Een paar tellen rust, commando ‘Apport!’ en weg was Bauke om in een rechte lijn (dus goed gemarkeerd) de dummy op te pakken en model ter hand te stellen.

Naar verwachting
Gegeven het feit dat er onderdelen in deze training zaten die ik met Bauke nog nauwelijks had getraind was ik niet ontevreden met de uitvoering.

Eerlijkheid duurt het langst
Na afloop van de training moesten we aangeven of we wel of niet mee gaan doen aan de Hubertus Winterwerktest op 17 november a.s. Wij hebben er uiteindelijk voor gekozen om dit jaar met Bauke niet mee te doen. Bauke is er niet klaar voor en ik ben er ook niet klaar voor.
Ons besluit wekte wat verbazing in de groep. Het is in mijn ogen niet eerlijk om mijn hond in een wedstrijdsituatie te brengen waarin hij niet een redelijke kans heeft om succes te hebben. Dat is voor hem niet leuk en voor mij ook niet. Het argument “het is toch een goede oefening” gaat in mijn ogen voor ons niet op. Dat zou zo zijn wanneer Bauke het merendeel van de afzonderlijke meervoudige apporten foutloos doet. Dan kan het een ‘goede oefening’ zijn om hem een achtereenvolgende serie van dit soort apporten onder wedstrijdomstandigheden te laten uitvoeren. Nu gaan 4 van de 10 meervoudige apporten nog niet foutloos en dus hebben Bauke en ik nog niets op een MAP of op de Hubertus Winterwerktest te zoeken.

Dit mag verbazing wekken maar ik probeer eerlijk te zijn naar mijn hond en naar mijzelf.
Wij hebben Bauke niet uit een pakje en hij hoeft ook niet morgen klaar. En de Winterwerktest? Die doen we gewoon het volgend jaar! 😀

Volgende week trainen we ‘buiten’. We hebben er zin in!

 

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.