KNJV week 24: Het zit er op…

Een krap half jaar trainen bij KNJV Haarlem zit er op. De laatste trainingsavond was letterlijk om de hoek. Zo zelfs dat Luc met Max gewoon op de fiets naar de trainingslocatie kwam.

De avond stond in het teken van puntjes op de ‘i’ voor die combinaties die mee gaan doen aan de afsluitende KNJV proef in het Haarlemmermeerse bos. Nog even wat wild in de bek. Een apport te land van konijn en van eend moest nog even voor een extra prikkel zorgen.

Daarnaast was het ook ‘gewoon’ de laatste avond. En dus de avond waarop we gedag zwaaien, succes wensen en natuurlijk Hans Rolloos bedanken voor zijn inzet, geduld, humor en wijsheid.
We snappen heel erg goed dat het voor Hans voortdurend afwegen en schipperen is tussen dat wat moet en dat wat kan. Het zal vast de nodige dillema’s gegeven hebben.
Sandra nam het initiatief om met de pet rond te gaan en daarom konden we Hans een mooie cadeaucheque van Jachthuis Leimuiden overhandigen.

Het was ook de avond waarin de koffie niet goed geregeld was. We waren vorige keer (met al die regen en onweer) vergeten om even af te spreken wie er voor koffie zou zorgen. En dus was er geen koffie en hadden we een korte nazit.

Terugkijken
Het was natuurlijk ook de avond waarop we terugkeken op een trainingseizoen in een bewogen jaar. We gingen van start met erg veel zin en motivatie. De winter en het vroege voorjaar hadden immers in het teken gestaan van herstel en revalidatie. De zomerperiode kende ook weer een periode waarin Bauke niet erg aan bod kwam.

De eerste maanden zorgden er voor dat Bauke en Co. weer op het niveau van november vorig jaar kwamen. Daarna leverden de wekelijkse trainingsavonden voor Bauke niet heel erg veel uitdaging op. Een uitzondering waren die avonden waarop de groep iets kleiner was en bestond uit combinaties die ook door de week flink oefenen. Op die avonden kon Hans de lat echt hoger leggen, de oefeningen echt een tandje moeilijker maken en hond en voorjager uitdagen. Van die avonden hebben we echt genoten. Dat was leuk om te doen. Een aantal van die avonden vormde ook de aanleiding om af te spreken met Luc en Sandra om samen te trainen op ander terrein en andere omstandigheden. Ook erg leuk om te doen! Samen trainen is ook voor de hond goed, het geeft net dat beetje extra prestatiedrang en buitdrift.

Dit seizoen was wel weer erg gezellig. Een fijne groep die elkaar kende van het vorige seizoen. Aan een gemoedelijk sfeertje heeft het ons zeker niet ontbroken. Maar ja…

Voor ons heeft de wekelijkse trainingsavond de functie van evalueren en uitdagen, voorzien in nieuwe trainingsprikkels. Het oefenen, oefenen en nog eens oefenen gebeurt door de week, iedere dag wel even. In ieder geval niet op de donderdagavonden. Dan laten we zien hoe de onderdelen gaan en krijgen tips, trucs, advies en af en toe een schop-onder-de-kont.

Vooruitkijken…
We zitten nu in het veldwerkseizoen maar als dat afgelopen is dan pakken we de draad na het schot weer op. Dan gaan we in ieder geval niet op de huidige voet door. We gaan er echt voor zorgen dat we die wekelijkse trainingsprikkel weer terugkrijgen. Dat betekent ook dat we gaan zorgen dat we kunnen trainen met voorjagers die het niet van de ene gezamenlijke trainingsavond laten afhangen. Niet omdat wij dat niet gezellig vinden maar omdat Bauke stimulans nodig heeft.

Nu eerst nog even een paar weken fijn voor het schot aan de slag op de jeugdveldwedstrijden!
Daarna is het vooral een kwestie van op de been blijven 🙂

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.