KNJV week 21: Geduld is een schone zaak…

Deze week stond een groep van negen combinaties klaar voor de wekelijkse training. Het was duidelijk dat er bij een aantal honden of een slecht appèl of weinig werklust/ passie of een combinatie daarvan speelt. Dominantie-schermutselingen zijn het gevolg maar ook ‘patserig’ gedrag met het apport: pronken, omlopen, plassen, niet voor willen komen. Een kwestie van weinig respect en ontzag voor de voorjager. Met paaien en vragen gaat dat niet goed komen. Al met al heeft het ook een negatief effect op de snelheid waarmee de oefeningen worden uitgevoerd. Met negen combinaties hadden we daarom maar tijd voor 4 onderdelen.

Verloren apport uit dichte dekking
Hans vertrekt met een berg dummies de dekking in. Bauke houdt ik even afzijdig, hij hoeft niet altijd alles te zien.
Het inzetpunt ligt op een kleine twee meter van de bosrand. Bauke zit het allemaal rustig af te wachten. Op commando vertrekt meneer om een paar minuten later terug te komen met een konijndummy. Nadat er nog is gezocht naar een dummy die er niet meer lag (telfoutje bedáánkt!) was het tijd om naar het tweede onderdeel te gaan.

Markeerapport
In een terrein met hoog gras en ruig markeerde Bauke prima. Ook hier waren er honden die van het apport een spelletje proberen te maken. Natuurlijk hebben we dat met Bauke ook gehad maar zover in het trainingsseizoen mag er wel een zeker basisappèl verwacht worden. Reuen die naar elkaar uitvallen vergen een kordate aanpak van de voorjagers: hoog (achter de oren) aanlijnen kan hierbij helpen.

Het zou ook kunnen helpen om voor een oefening even kort met de hond te volgen om het basisappèl aan te zetten. Daar ben je als voorjager zelf bij.

Plaatshouden
Met steeds twee honden naar elkaar moet er plaats worden gehouden terwijl de voorjagers uit zicht verdwijnen. Bauke gelijk met weimaraner Diesel. Bauke lag keurig en rustig. Hij bleef ook liggen toen Diesel besloot dat het genoeg was. Met voldoende afleiding en beweging om hem heen blijft Bauke stoicijns liggen. Kortom: prima gedaan!

Markeerapport op 60 meter in invallende schemer
Hans had dummies voorzien van zijn beste witte tennissokken. Door een beter contrast zouden ze onder teruglopende lichtomstandigheden goed markeerbaar moeten zijn.
Een aantal honden markeerde niet best. Ook Bauke deed het heel slecht: een paar seconden voor het commando was hij even afgeleid. Je zag dat hij direct op zijn neus vertrouwde. Helaas was Hans niet op tijd om de dummy weg te halen. Baukmans kreeg dus, tegen de bedoeling, succes. Volgende keer doen we dat ietsje scherper.
Lizzie had een zeer strak apport. In één rechte lijn op de valplaats af. Prima gedaan!

Het was een avond waarin geduld geen overbodige luxe was. Waarschijnlijk had ik daarvan niet genoeg van huis meegenomen. We hebben wel eens een leukere training gehad.
Volgende week beter…

Eén gedachte over “KNJV week 21: Geduld is een schone zaak…”

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.