KNJV week 17: Halen en brengen…

“Nou ik wens je vanavond véél succes!! Hij is vandaag echt enorm blustery…” was zo’n beetje het eerste dat ik hoorde toen ik thuis kwam. Vrijwel direct daarna stormde er een stuiterend hondje de gang in met pupillen zo groot als schoteltjes. Mmmm, lekker trainen de ene dag leidt tot afreageren op een andere dag. Bauke is natuurlijk wel een jonge hond, dus is dat gedrag verklaarbaar, logisch, waarschijnlijk ook noodzakelijk. Het is alleen niet zo handig als je op het punt staat om naar de wekelijkse KNJV training te gaan.

Na een heerlijke warme hap de spullen pakken, auto inruimen, even nog een rondje met Bauke lopen en dan op weg naar De Groene Weelde. Redelijk ontspannen en zonder verwachtingen voegde ik me bij de groep die in de druilerige regen de trainingslocatie opzocht. Na een week of twee trainen op apporten aan de lange lijn was het natuurlijk spannend om te merken hoe het op de laatste 10 meter zou gaan.
Het programma van vanavond was redelijk rechttoe-rechtaan:

  • Aangelijnd volgen
  • Vooruitzenden met Apport
  • Dubbel apport
  • Plaatshouden en komen op bevel
  • Markeerapport
  • Verloren apport in dichte dekking

Aangelijnd volgen
Lekker simpel beginnetje, lekker om even wat basisappèl aan te brengen. Alle combinaties op één lijn. Met de hond voorlangs en achterlangs volgen. De eerste keer met de voorjager vlak langs de honden. De tweede loop met de hond het dichtste langs de honden.
Bauke deed het soepel en super. Prima start!

Vooruitzenden met Apport
Markeerpaaltjes met 40-45  meter tussenruimte. Met de hond naar de ene paal. Daar een dummy achterlaten. Omdat ik wilde vooruitzenden heb ik getracht om de dummy zo achter te laten dat Bauke dit niet zag. Vervolgens met de hond naar de andere paal. In uitgangspositie naar de dummy kijken. Even rust en dan het commando Vooráán. Vingers gekruist voor die laatste 10 meter. Na het commando vloog Bauke zowat in de aangewezen richting.

Net voor het bereiken van de valplaats het commando Appórt! Bauke raapte het apport goed op en vertrok, geholpen door het Kom Vóór fluitsignaal, vlot op de terugweg. Zowaar geen geklooi op de laatste 10 meter. Het apport kwam binnen, ik kon het goed aanpakken. Bauke zat niet, maar dat is voor nu niet zo belangrijk.

Leerpunt voor de wekelijkse training is natuurlijk dat we het vooruitzenden ook training in een richting waar de hond nog niet is geweest. Niet altijd eerst naar het verre paaltje, dan terug om hem vervolgens naar dat zelfde paaltje vooruit te sturen. Het is mooi wanneer je als voorjager de hond vooruit stuurt naar onverkend terrein en er wacht daar toch ineens een beloning.

Dubbel apport
Eigenlijk dezelfde oefening als de vorige. Alleen werpt de helper (in ons geval Hans) een nieuwe dummy op de valplaats op het moment dat de hond op de terugweg is met het eerste apport. Ook dit ging prima. Hè…? Geen geklooi? Neen! het ging echt goed.

Plaatshouden en komen op bevel
Alle combinaties op één lijn, met het gezicht dezelfde kant op. Hond krijgt het commando Blijf! waarna de voorjager een meter of 15 naar voren loopt. Omdraaien en na enige tellen rust het (fluit)commando KomVóór! Bauke deed ook dit strak en vlot.

Nadrukkelijk leerpunt is om dit onderdeel echt af te wisselen met andere steady en blijf oefeningen. Zeker wanneer we aan het werk zijn en Bauke er plezier in heeft is het plaatshouden lastig. Het contrast met actie, energie en dingen doen is dan zo groot dat Bauke na een korte tijd liggen zelf op zoek gaat naar de actie.

Hierna een variant: combinaties weer op één lijn: De voorjager die aan de beurt is legt zijn hond een meter of 15 achter de linie neer, kijkend in de richting van de linie. Na enige tellen rust, het commando Blijf! waarna de voorjager dóór de linie heenloopt om een meter of 15 voor de linie te gaan staan. Omdraaien en na enige tellen rust het (fluit)commando KomVóór! Ik zette me schrap voor wat extra verbale ondersteuning want ik verwachtte dat Bauke de linie zou aangrijpen om uit te breken. Maar niets….. Ik floot een keer het KomVóór! en de Baukman kwam in één rechte streep op mij af. De snelheid nam wel iets af toen hij tussen de honden door moest maar hij bleef de lijn goed volgen.

Markeerapport
Eenvoudig markeerapport maar wel met een valplaats in de overgang tussen ruig gras en een rietkraag. Gelukkig had ik ook mijn superspeciale (gewone dummy met een witte tennissok) markeerdummy bij me 😉 We zouden het nodig hebben. Op dit onderdeel kon je mooi het verschil zien tussen staande honden en retrievers. Retrievers zijn van nature gewoon sterker op het markeren. Vertrouwen eerst op hun zicht en daarna op de neus. De staande hond zal van nature eerst op zijn neus en daarna op zijn ogen vertrouwen. Het markeerapport werd met ons Bauke hélemaal niets. In de buurt van de valplaats hebben we er met ZoekApport! alsnog een onderdeel verloren apport van moeten maken.

Maaar…, de dummy kwam wel gewoon binnen. En dat is waar het natuurlijk allemaal om draait. Bauke trots met het apport in de bek, klaar voor de volgende klus. Ik met de wetenschap dat we markeerapport vooralsnog gewoon door moeten trainen op gemaaid terrein met een stapeltje markeerdummies. We komen er wel.
Lees mijn reactie met inzicht achteraf en een belangrijke les voor alle voorjagers!

Verloren apport in dichte dekking
Met een stapeltje dummies onder de arm vertrok Hans het bos in. Eerst hadden we afgesproken dat hij geen lokgeluiden o.i.d. zou maken. Bauke moest het verloren apport nu zonder verdere ondersteuning kunnen uitvoeren. Zo gezegd, zo gedaan.
Het markeerpaaltje geeft de inzetplaats aan. Bauke in uitgangspositie naast me. Er is duidelijk al direct het besef dat we niet zomaar naar een bosrandje staan te kijken. Da’s mooi, heel mooi….. Die anticipatie kunnen we goed gebruiken.  Ik deed de lijn af maar liet nog wel even een veiligheidslus zitten die ik met één vinger zou kunnen laten slippen. Steadyness voor alles, toch? Bauke nog steeds met een zeker spanning kijkend naar dat bosrandje had slechts een zachtjes uitgesproken ZoekApport! nodig. Mooi om te zien dat hij direct en met overtuiging een lijn koos en de dekking in verdween. Eigenlijk verwachtte ik van Hans wel een signaal dat Bauke de dummy gevonden had. Maar niets…. Ineens kwam ons jonge draadhaartje met de dummy in de bek uit het bos zetten. Bauke verpakte het apport wel even maar dat was kennelijk geen aanleiding om in die laatste meters te gaan klooien. Hij bracht de dummy bijna tot in de hand.

Hè…, hadden we met dit onderdeel nu een trainingsavond afgesloten waarbij bijna alles goed ging? Zo’n avond na een dag als een klein stuiterballetje. Ja dat leek er wel op. Het was zelfs omstanders (en kennelijk trouwe lezers van deze stukjes :-)) opgevallen.

Zo zie je maar weer. Een hond is geen machine, een jonge hond heeft ruimte nodig om af en toe even uit de band te springen. De veer kan niet altijd gespannen zijn. Soms is het, zoals ze in Amsterdam zeggen: “halen en brengen….” Tel je zegeningen en prijs je hond als het lekker gaat. Haal een extra teug lucht en tel tot 10 als het een keer niet zo lekker gaat.

Met een extra bak lekkere koffie met gevulde koek van Luc heb ik het bij de nazit nog even gevierd.

Bauke doet het goed…. en dat doet ie!

4 gedachten over “KNJV week 17: Halen en brengen…”

  1. De vrijdagavondtraining was net afgelopen toen we in De Venneperhout volkomen terecht door een oplettende dame, die het stukje van gisteren had gelezen, op de gouden regel van het trainen van markeerapport werden gewezen:
    Een hond die NIET OP ZICHT in een rechte lijn naar de valplaats gaat mag GEEN SUCCES hebben
    Ik schreef dat het markeren van Bauke niet goed ging en we er een verloren apport van gemaakt hebben. Dit is een ernstige overtreding van de gouden regel.
    Het trainen van markeerapport moet zeker bij jonge honden als Bauke zeer zorgvuldig gebeuren. Voorjager en helper moeten er alles aan doen om de hond op zicht succes te laten hebben en op de neus géén succes.

    Nu ik het stukje zelf teruglees denk ik Auw! Waar waren we mee bezig? Maar in de hitte van de trainingsstrijd is een foutje snel gemaakt. Wat een geluk dat mensen meeleven, meelezen en meekijken. Daar worden we beter van. Bauke en wij mogen ons gelukkig prijzen met jullie oplettendheid Bedankt!
    Chris

  2. inderdaad Chris, het was een lust voor het oog om te zien hoe hij werkt.
    wb het verschil in markeren tussen retrievers en staande honden wil ik nog wel eens van gedachten wisselen met je…………..
    Bauke gaat erg goed vooruit.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.